Güney Filistin Çıkmazı Mısır Seferî Kuvveti

EEF’in, Filistin’e ilerlemeye yetecek gücü, Gazze’deki iki muharebede büyük ölçüde kırılmıştı. 52. (Lowland) Tümeni, 53. (Galler) Piyade Tümeni ve 54. (East Anglian) Tümeni, ilk muharebeden önce mevcudundan yaklaşık 1.500 kişi eksik olarak rapor edilmişti, ve iki muharebe sırasında 10.000 ek kayıp vermişti. Üç ay sonra hâlâ 5.150 piyade ve 400 yeomanry eksik durumdaydılar. Güçlü şekilde tahkim edilmiş ve yeni takviyeler almış Osmanlı mevzilerini yenmek için çok daha büyük bir kuvvete ihtiyaç vardı.

Kalıcı savunmalar, Gazze’den deniz kıyısından başlayıp Şellal’a (Gazze Vadisi üzerinde) kadar inşa edildi. Şellal’dan hafif tahkim edilmiş bir hat El Gamli’ye, oradan da 11 km güneydeki Tel el Fara’ya kadar uzanıyordu. Batı sektörü neredeyse Tel el Cemmi’ye kadar ulaşıyor, kuvvetli tahkimat ve tel örgülerle korunuyor ve piyade tarafından savunuluyordu. Çöl Atlı Kolordusu, doğu kanadındaki açık ovada ileri karakollar ve devriyelerden sorumlu olup Osmanlı kuvvetlerini her fırsatta rahatsız etmekle görevliydi; aynı zamanda kuyular ve sarnıçlar haritalandırıldı.

Açık doğu kanadı, yalnızca dört noktadan (kıyıdaki kumsal dışında) geçilebilen Wadi Gazze tarafından kontrol ediliyordu. Bunlar; Deir el Belah–Gazze ana yol geçidi, Birinci Gazze Muharebesi’nde kullanılan Tel el Cemmi geçidi, Han Yunus–Birüssebi yolundaki Şellal geçidi ve Rafa–Birüssebi yolundaki Tel el Fara geçidiydi. Vadinin diğer yerlerinde geçişler, yılda iki–üç kez meydana gelen taşkınlarla Gazze–Birüssebi ovasını yararak oluşturduğu 15-18 metre (49-59 ft) yüksekliğinde dik yamaçlar nedeniyle mümkün değildi. Çıkmaz sırasında birçok ek geçiş inşa edildi.

Şellal yakınındaki “garip şekilli toprak yığınlarının” tepesinden açık doğu kanadının gözlemi mümkün oluyordu. Ovada, olası eski kentlerin kalıntıları olduğu düşünülen iki “tel” yükseliyordu. Düz tepeli ve dik yamaçlı görkemli Tel el Cemmi, bir kenarı Gazze Vadisi’ne inen yapısıyla kilometrelerce öteden görülebiliyordu ve Gazze I. Muharebesi sırasında gözetleme noktası olarak kullanılmıştı. Rafa–Birüssebi yolu üzerindeki Tel el Fara ise konik yamaçlı düz tepeli bir yükseltiydi; yaklaşık 11 kilometre (6,8 mi) daha güneyde, kıyıdan 26 kilometre (16 mi) içeride, Gazze–Birüssebi hattının ortasında bulunuyordu. Shellal yakınında, Wadi Gazze kıyısındaki bu büyük höyük, Haçlılar tarafından 13. yüzyılda gözetleme noktası olarak inşa edilmiş olabileceği düşünülüyordu; “kuzeye ve doğuya doğru birkaç kilometrelik kesintisiz görüş” sağlıyordu. Tel el Fara’nın dibinde, su seviyesinde büyük taş payandalar ve birkaç sıra kesme taş görülebiliyordu.

Gazze Vadisi’nin batısında, eski muharebe hattı boyunca bir piyade tugayı tarafından tutulan yedek hat bulunuyordu. Vadinin doğusunda ise cephe hattı 25 redütten oluşuyordu; her redütte bir manga bulunuyor, yalnızca 2, 11 ve 12 numaralı redütlerde ikişer manga bulunuyordu. Bu redütler, sürekli tel örgülerle çevrilmişti ve Gamli’den kuzeydeki Hiseia’ya kadar 11 kilometre (6,8 mi) uzunluğunda bir ateş hattı oluştu