Derbent Muharebesi (1922) Özdemir müfrezesinin kurulması

1921 sonlarına doğru Ankara Hükûmeti'nin bölgeye olan ilgisi artmıştı. Ekim 1921'de Fransızlarla yapılan Ankara Antlaşması'yla birlikte Fransa ile Türk Millî Hareketi anlaşmış, İngilizler bölgede Türklere karşı yalnız kalmıştı. Yani artık Suriye bölgesindeki Kuvâ-yi Milliye ve Türk askerleri Irak sınırına çekilebilirdi. Kasım 1921'de bu konuyu araştıran bir İngiliz memorandumu, Türkiye'nin Musul'u ele geçirmek amacıyla yapılabilecek bir sefer en az 30 bin asker hazırlayabileceğini ile Irak'taki İngiliz askerlerinin bu orduyla savaşamayacağını öngörüyordu. Ayrıca Memoranduma göre, Türkiye-İran sınırında isyan başlatan lider Simko, Büyük Millet Meclisi Hükûmetine eğer Kuzey Irak'a harekât gerçekleştirilirse 15 bin adamla birlikte onları destekleyeceğine dair söz vermişti. Bu sıralarda bölgedeki tansiyon yükselmekteydi: Aralık 1921 ve Mart 1922 arasında toplam 8 İngiliz askeri öldürülmüştü.

1 Şubat 1922'de Atatürk'ün emriyle Misak-ı Milli sınırları içerisinde yer alan Musul'un kurtarılması için Revandiz'e kuvvet gönderilmesi karar kılınmıştı. Gönderilecek birliğin komutanının Şefik Özdemir Bey olmasına karar verilmişti. Fevzi Paşa'nın El-Cezire Cephesi komutanlığına verdiği 2 Mart tarihli bir mektupta Özdemir Bey'in birkaç gün içerisinde harekete başlamasını bildirmişti. 9 Mart'ta yolculuğuna başlayan Özdemir, 22 Nisan'da Diyarbakır'a vardığında El-Cezire Cephesi komutanı Cevat Paşa ile görüşmeye başladı. Diyarbakır'da 100 kişilik donanımlı bir müfreze kurdu (Özdemir Müfrezesi) ve görüşme sonrasında alınan karara göre yapılacak harekâtın Türkiye ile hiçbir alakasının olmadığı izlenimi verilecekti. 13 Mayıs'ta Diyarbakır'dan Siirt'e vardı, 23 Haziran 1922'de ise Revandiz'e varmıştı.