Telafer Ayaklanması Sonrası ve Etkileri

Telafer Ayaklanması, Irak'ın bütününe yayılacak olan isyanın ilk göstergelerinden birisiydi. Daha sonra bu isyan İngilizlerin Irak siyasetinde büyük çapta bir değişime gidilmesine yol açacaktı.

Tarihçi Michael Andrew Kappelman, ayaklanma ile ilgili şunu diyecekti:

Musul Vilayeti'nin kuzeybatısında yer alıp çoğunluğu Türkmenlerden oluşan Telafer köyünde patlak veren ayaklanma, I. Dünya Savaşı'nın sonuçlanmasından bu yana yaşanan en ölümcül olaydı. 3 Haziran 1920'de yerel birliklerin Iraklı bir üyesi İngiliz komutanı öldürdü ve kasaba halkı arasında yaşayan Türkmen isyancılar ayaklandı. Yerel birliklerin geri kalanı ya silahlarını bıraktı ya da isyancılara katıldı. Karargahlarına sığınan az sayıdaki İngiliz ve Hint askeri de kuşatılıp öldürülene kadar direndi. Bir zırhlı araç birliği, [...] kasabaya girdi ve çok sayıdaki isyancı, kentin dar geçitlerinde onlara bir pusu kurdu; bu durum, kaçmayı başaran tek bir mürettebat üyesi hariç herkesin ölümüyle sonuçlandı. İsyancılar, telgraf iletişiminin kesilmesinden sonra durumu araştırmak üzere Musul'dan gönderilen bir uçağı bile düşürmeyi başardılar. Pilot, kasaba dışına zorunlu bir iniş yapmayı başardı ve hayatta kaldı. Toplamda, iki subay da dahil olmak üzere 16 İngiliz askeri öldü. Musul'daki askeri vali; topçu ve hava desteğine sahip, piyade ve süvarilerden oluşan karma bir tabur yolladı. Bu taburun ilerleyişine karşı gösterilen direniş yüzeysel kaldı ve isyancıların çoğu Suriye topraklarına doğru geri çekildi. [...] İngiliz kuvvetleri 9 Haziran'da ise sivil yönetimi yeniden kurdu ve kasaba halkına ayrıntıları belirtilmeyen "cezalandırıcı" önlemler uyguladı.

Isaiah Friedman ise "British Miscalculations" isimli eserinde ayaklanma ile ilgili şunu söyler:

Telafer'in Haziran 1920'de düşüşü, kuzey bölgesindeki tüm aşiretlerin ayaklanacağı ile ilgili bir sinyaldi. İsyan, Fırat'ın ortalarına dahi sıçradı, ve böylece işler ciddileşti. İsyancılar, İngiliz subaylarını hiçbir cezadan korkmadan öldürüyordu. Türklerle Bolşeviklerin her ikisi de İngiliz karşıtlığının körüklenmesinde önemli rol oynadı.