Telafer Ayaklanması Ayaklanma

İsyan, 2 Haziran 1920'de, Sincar Dağları'nın kuzey bölgesinde, Telafer'e 1 saat uzaklığında olan Hanzire'de başladı. İlk başlarda İngilizlerin istihbarat için kullandığı, Telafer'i Musul ile Sincan'a bağlayan telefon hattı kesildi, böylece iki yer arasındaki iletişim kesintiye uğratılarak bölgeye destek gönderilmesi geciktirildi. Türkmenlerce Telafer Kalesi'ni ele geçirmek için yapılan ilk saldırı başarısızlıkla sonuçlandı. Başarısızlıktan sonra ayaklanmanın liderleri halkın desteğini alıp ayaklandırmayı hiddetlendirmek amacıyla halkı ayaklandırmaya teşvik ettiler. 3 Haziran'da Telafer Okulu'na yapılan bir baskın sonucunda 3 İngiliz askeri öldürüldü. 4 Haziran'da ise Telafer'in İngiliz Polis Müdürü olan Yüzbaşı Steward öldürüldü. Hükûmet binasından İngiliz bayrağı indirilip yerine Arap bayrağı dikildi. Bölgenin yönetiminden sorumlu olan Binbaşı Barlow isyancıların elne düşüp kaçmayı başarsa da sonradan ölü bulundu. Anadolu'daki Türk Direniş Hareketi de ayaklanmaya destek sözü verdi. Irak genelindeki büyük ayaklanmanın büyümesi amacıyla Musul'a yürüyüp oradaki İngilizleri yenme kararı alındı. 7 Haziran'da Musul'a doğru yürünülmeye başlandı. Ancak Yüzbaşı Cawn komutasındaki İngiliz bilikleri Abu Kedro köyünde yenerek 8 Haziran'da ilerlemeyi durdurdu. Sonra da Telafer'e bir karşı saldırı'da bulundu.

Abu Kedro muharebesinden sonra aşiret güçleri dağıldı. Ayrıca Anadolu'dan gelen takviye destek sözü de gecikti. 9 Haziran'da İngiliz birlikleri Telafer şehir merkezine girdi, İngiliz sivil yönetimi yeniden kuruldu ve halka büyük zulümler gerçekleştirdi. Yaklaşık 300 kişi tutuklanıp zindana atıldı. Çoğu isyancı güç Suriye sınırına kaçmıştı. Eylül 1920'ye gelindiğinde ayaklanma büyük çapta bastırıldı. Artık yalnızca 200 kişilik bir Türkmen düzensiz gücü ayaklanmayı Musa-Reş Kalesi ve Karaçoğ gibi dağlık yerlerde sürdürmekteydi. Son direnişçiler de 1921 yılı Haziran başlarında teslim oldular.