Karakul Muharebesi Muharebe sonrası

Karakul'da yaşanan ezici mağlubiyet, Sankt-Peterburg'da büyük yankı uyandırdı ve Karamzin'in eylemleri uzun süre tartışıldı. Rus ordusundaki tepkiler çok daha sertti ve Karamzin'in ölümü bile komutanların öfkesini dindirmedi. Feldmareşal İvan Paskeviç, olayla ilgili bir soruşturma başlattı. Sonuç olarak, Karamzin'in zafer kazanarak kendini kanıtlamak uğruna daha deneyimli subayların uyarılarını dikkate almadığı, yeterli keşif yapmadan ve durumu doğru değerlendirmeden Osmanlı ordusuna saldırdığı tespit edildi.

Lev Tolstoy, Dekabristler adlı eserinin ilk bölümüne ait bir taslakta Karamzin'in adını vermeden şu ifadelerle ondan bahsetti: "Birisi vardı ki, Sofya Katedrali'nde zafer duasına katılmak için acele etti ve bu uğurda sadece kendi canını değil, iki süvari bölüğünü de kaybetti." Tolstoy, aristokrat çevrelerde Karamzin hakkında yapılan coşkulu konuşmalardan rahatsızlık duyuyordu; çünkü ona göre Karamzin, büyük bir bedel ödemiş olsa da, uyarılara rağmen sorumsuzca hareket ederek kendisine emanet edilen birliği anlamsızca yok etmişti. Tolstoy, onun ölümünü bazı asiller gibi vatan için büyük bir kayıp olarak görmüyor, aksine bu düşünceyle alay ediyordu. Ordudaki tepkiler de benzerdi; Karamzin'in ölümü bile neden olduğu felaketin sorumluluğunu unutturmamıştı. Zira hayatta kalsaydı, komutanına itaatsizlikten askerî mahkemeye çıkarılacaktı.