Bakla Böceği

Cemre, camdan süzülen neşeli güneş ışıklarıyla gözlerini açtı. Ama o güneş kadar neşeli değildi bugün. Aslında her sabah böyleydi.Uyandığında yatağından hemen kalkmak ona en zor gelen şeylerden biriydi.

Birazdan annesi gelecek: *Haydi bakalım! Okul zamanı.* diyerek onu kahvaltıya çağıracaktı. Yorganını başına çekti, yatağının içinde büzüldü.

Üstelik bugün matematik sınavı vardı.Hayvanları çok severdi Cemre. Altı yaşındayken gittikleri parkta, ağaçta kalmış yavru kediyi kurtarmak için ağaca tırmanmıştı. O da yavru kedi gibi ağaçtan inemeyince çevredekilerin itfaiyeye haber vermesiyle kurtarılmıştı.

Dedesi ve anneannesine neler yaşatmıştı o gün.Cemre’nin annesi eczacı, babası ise mimardı. Annesi, eczanenin telefonu her çaldığında Cemre’nin başına bir şey mi geldi diyerekpanikliyordu. Kaşının üzerindeki dikiş, bacaklarındaki yaralar hep yaramazlıklarından kalan izlerdi.İyi sevgili okumalar / Baygenç Yayıncılık