Korona Günlerinde Olay Ufkunda

Beykoz sırtlarındaki bir tepeden İstanbul’u izlerken, deniz çok büyük devasa bir havuz gibi görünür. Dudaklarımız ilk kez orada birleşti. Tutkumuz her gün arttı.*Hani, ‘yoğun bakım tavanına bakacağına, evde kal da odanın tavanına bak’ diyorlar ya keşke o kadar hafif olsaydı bu hastalık.

Yüzükoyun yatırılıp, bir yandan oksijen, bir yandan da damardan ilaç verilen; ya da derin uykuya daldırılıp solunum cihazına bağlanmış bir insanın, ciğerleri sıvıyla dolmuşken tavana bakması filan olanaksız bir hayal…Dünyamızdaki insanların yüzde seksenini aşılamadan kurtulamayız* diyen doktorlar ve *Bu bir küresel tuzak… Sahte bir salgınla, insanlık sindirilip yönlendiriliyor. Aşı aldatmacası da uçurumun kıyısına yolculuk…* diyen bir gurup insan vardı.İnşaat alanı siyah bir naylonla çevriliydi.

Bir çığlık daha duyunca, dayanamayıp yan taraftaki aralıktan içeriye sızdım. Birkaç adım sonra, dolunayın aydınlığında, onları gördüm.Ulak, *Mevcut olan bilincimizle bu zaman diliminde henüz algılayamadığımız pek çok şey var, diye kabullenirsen, uyanış açılımı yaşamana yardımı olabilir ve gelecek habercileri seni ürkütmez,* dedi. *bu antika saat ise, farklı boyutlara veya paralel evrenlere geçiş odaklayıcısı olarak seçildi.