Rovine Muharebesi

Muharebe, Argeş Nehri yakınlarında meydana gelmiştir. Muharebenin tam olarak nerede olduğu yönünde tartışmalar mevcuttur. Çatışma sırasında en önemli rolü, henüz saldırı sırasında Osmanlı saflarını imhâ etmeyi başaran Eflaklı okçular oynamıştır. I. Bayezid'ın Sırp vasalları ve Sırplar arasında en güçlü lordlar olarak sayılabilecek Stefan Lazareviç ve Marko Kralyeviç de savaşa Osmanlı saflarında katılmıştır; Kralyeviç öldürülmüştür.

Muharebe hakkındaki bir başka görüş, tek bir gün değil tüm hafta boyunca sürdüğünü ve zaman zaman bir pozisyon savaşı hâline geldiğini öne sürer. Şiddetli savaş her iki taraf içinde ağır kayıplarla sona erer ve savaş sonunda her iki ordu da savaş bölgesinden çekilir. Eflaklılar, Osmanlı'yı geri püskürtmelerine rağmen Osmanlı ordusu dağılmıyor, Sultan'ın kişisel korumaları olan yeniçerilere güvenerek savaşa devam edebiliyordu. Bu durum, Osmanlı savunmasının aşılamaz bir durumu gibiydi ve aynı taktik ünlü Niğbolu Muharebesi'nde de kullanılmıştı. Bu taktiksel yenilik, Osmanlı tarzı savaş biçiminin 18. yüzyıla değin temelini oluşturur. I. Mircea komutasındaki Eflak ordusu da ağır kayıplar vermiştir. Osmanlı savunmasının açılmasının tek yolu Eflak ordusunun geri çekilmesi ile mümkündü. Bu savaş günümüzde de Rumen târihinin en önemli çatışmalarından biri olarak geçmiştir.

Savaşın destansı bir anlatımı, Rumen ulusal şâir Mihai Eminescu tarafından kaleme alınan manzumede "Scrisoarea a III-a" (Üçüncü Mektup) kendisine yer bulur. 15. yüzyılda yazılan Dečani kronikleri bu savaştan bahseder ve Marko Kralyeviç'in yanı sıra Konstantin Dragaš'ın da bu savaşta öldüğü anlatılır. Bu kronikler, Kralyeviç'in kardeşi olan Andreja Mrnjavčević'in de bu savaşta öldüğünü belirtir.

Dönemin kayıtları Kralyeviç'in bu çatışmaya isteksizce katıldığını, Hristiyanlara karşı savaşmak istemediğini ve muharebe öncesinde Konstantin Dragaš'a: "Bu muharebede ilk ölenlerden biri ben olsam dahi Tanrı'ya bu savaşta Hristiyanlara yardım etmesi için duâ ediyorum." dediğini aktarır.

Birtakım târihçiler bu muharebeyi Eflak zaferi olduğunu belirtirken[a], Halil İnalcık ve Jean Sedlar ise Osmanlı zaferi olduğunu savunurlar. Lucian Boia ise çatışmanın sonuçsuz kalmış olabileceğini öne sürmektedir.