Mora Seferi (1460)

Sefer öncesi Fatih Sultan Mehmet 1456-1459 yılları arasında Sırpları kontrol altına alarak Bizans'tan kalma Mora topraklarının işgali için yola koyuldu. Fatihin hedefi Bizans'tan kalma toprakları alarak kendi hükmünde Roma imparatorluğunu canlandırmaktı. Bu hedef için Trabzon Rum imparatorluğunu, Kırım'ı, Güney İtalya'yı işgal edecekti. Bizans, II. Murad döneminde Selanik'i Venediklilere vermiş, Venediklilerle 7 yıl süren bir mücadele içine girmiştiler(1423-1430). Mora Adası'nın Venediklilerin eline geçmesi tehlike arz edecekti. 1460 yılında Mora'da Osmanlı tarafında bulunan Demetrios ve Venedik'in safında bulunan Thomas Mora Yarımadası'nda bir mücadeleye girmiştiler. Aynı yıl içinde Fatih Sultan Mehmet Moraya sefer düzenleyerek Nauplia, Modon, Koron kaleleri harici Mora Yarımadası'nı ele geçirdiler. 1463'te yerli Rumlar argosu Osmanlılara teslim edince saldırıya geçtiler ve Korint berzahını tutarak Yarımadayı ele geçirdiler. Bu durum 1463-1479 yılları arasında uzun süreli bir savaşa sebep oldu.

Fatih Sultan Mehmed ordunun toplanmasının ardından Mayıs başında harekete geçti ve Edirne'den Korint'e kadar olan mesafeyi 27 günde aldı ve burada karargahını kurdu. Zağanos Paşa emrine verilen birliklerle Despot Thomas'ın topraklarına gönderildi.

Ültimatom gönderdiği Despot Dimitrios Paleologos'un gelmesini üç gün bekledikten sonra, sadece elçisi Matthew Asan'ın bazı hediyelerle geldiğini görünce, Argos'taki Veli Mahmud Paşa'yı emrine verdiği birliklerle Despotluğun başkenti Mistra'ya gönderdi. Direnmenin olanaksız olduğunu gören Rum Despot 30 Mayıs'ta teslim oldu. 31 Mayıs'ta ise Fatih (1458'de kızı Helena'yı haremine almaya karar vermişti) Dimitrios'a müstakbel kayınbabası gibi muamele ederek maiyetine aldı.

Dimitrios'un eşinin ve kızı Helena'nın sığındığı Benefşe kalesine ise elçi ve birlik gönderilerek teslimleri istendi. Kaledekiler ise Despotun eşi ve kızını teslim ettilerse de kaleyi savunacaklarını bildirdiler (Ağustos ayında ise Papalık'a elçi göndererek kaleyi Papalık emrine vermeyi teklif ettiler. 7 Şubat 1461'de Papa Pius teklifi kabul ederek onayladı. Bununla birlikte kale Papalık yönetimine hiçbir zaman girmedi. 1462'de ise kale Venedik'e katıldı. Osmanlı topraklarına katılması ise 1540'ta mümkün olacaktı).

Fatih, Despotluğun artık Osmanlı yönetimine geçmiş başkenti Mistra'da dört gün (31 Mayıs-3 Haziran) kaldı. Kalenin surlarını tahkim ettirip 400 askerlik bir garnizon bırakarak batıya doğru harekete geçti. Beraberinde eski Despot Dimitrios olduğu halde Vordonia Kalesi'ni ele geçirdi. Ardından Kastrion/Kastritsa yeniçeri birliklerinin ikinci taarruzu sonucunda 400 kişilik garnizonu imha edilerek düştü. Batıya doğru ileri harekâtını sürdüren Türk ordusu Leondari'yi kolaylıkla aldıktan sonra savunmacılarının sığındığı daha sarp bir tepenin üzerine kurulu Gardiki'yi, ardından St. George, Karytaina, Androusa ve Ithoume'yi fethetti. Salvarium ve Kyparissia'nın alınmasıyla Türk ordusu Mora Yarımadası'nın güneybatı ucuna ulaştı (Fatih buraların ele geçirilmesinin ardından 10.000 kişilik bir nüfusu İstanbul'a gönderdi). Emrindeki İtalyan birlikleri de firar edince direnecek gücü kalmayan Despot Thomas bulunduğu Kalamata'dan Venedik'in elindeki Navarin'e oradan da Koron'a geçti ve Venedik'in sağladığı gemiyle Korfu'ya kaçtı (28 Temmuz).

Fatih Modon Kalesi'nin surlarını bizzat yaklaşarak gözlemlerken, Türk süvarileri de Navarin çevresini istila etti. Ardından ordusunu yarımadanın kuzeybatı tarafına yönelten Fatih, burada Achaea ve Elis bölgelerini ele geçirmiş olan Zağanos Paşa'yla buluştu. Zağanos Paşa; Santomeri, Chloumoutsi, Grevena, Kastriminon ve Listrina kalelerinin yanı sıra, iki yıl önceki seferde de direnmiş olan Komutan Doksas'ı mağlup ederek Kalavrita'yı da fethetmişti. Fatih, ordusuyla Patras-Vostiça-Korint-Atina rotasını izleyerek yarımadadan ayrıldı.

Fatih'in bir önceki Mora Seferi (1458) sırasında Atina kesin olarak Osmanlı Devleti'ne katılmış, Thebai (Yunanistan) ve Boeotia son Dük Francesco II Acciaioli'nin idaresine bırakılmıştı.

Fatih, 1460 yılındaki Mora seferinden dönüşte Atina'ya vardığında, Dük'ün bağımsız bir devlet kurma tasavvurundan haberdar oldu. Fatih'in emriyle Zağanos Paşa Dük'ü davet etti ve idam kararını bildirdi. Dük, son arzusuna istinaden, çadırında boğduruldu. Böylelikle, IV. Haçlı Seferi'nden bir yıl sonra (1205) kurularak 255 yıl varlık gösteren bu Latin devletçiğine son verildi ve Thebai ve Boeotia da Osmanlı topraklarına katıldı.

Türk ordusu Atina'yı geride bırakıp Teselya'ya doğru ilerlerken Fatih bir birliği (Arnavutluk'ta isyan etmiş olan İskender Bey'i destekleyen) Kefalonya Kontluğu'nun elindeki Voniça ve Angelokastro'nun üzerine yolladı. İyon adaları üzerine kurulu Kontluk tarafından bu bölgeler Kont I. Carlo Tocco (1376-1429) tarafından ele geçirilmiş ve Osmanlılar da Epir'deki bu bölgeyi Carlo-İli ya da Karlı-İli olarak adlandırmışlardı. 1449 yılında Arta Osmanlı topraklarına katılmıştı. Fatih'in gönderdiği birlik de Voniça hariç (buranın Osmanlı topraklarına katılması 1479'u bulacaktı) Kontluğun Yunanistan ana karasındaki tüm topraklarını ele geçirerek Osmanlı topraklarına kattı.