Mehmed Tahir

1864 yılında İstanbul'da doğdu. Ailesiyle ilgili bilgiler sınırlı olmakla birlikte üç çocuklu bir ailenin üyesi olduğu, annesinin Recaizade Mahmut Ekrem'in oğlu Emced'e sütnineliği yaptığı bilinir. İlkokulda eğitimini yarım bıraktı. 17 yaşında İstanbul'da dönemin önde gelen eğlence, kültür, sanat etkinlikleri merkezi Direklerarası'ndaki bir çayhanede çıraklığa başladı. Yazarların, sanatçıların buluştuğu çayhane ortamında dostlar edindi. Servet-i Fünun dergisinin kurucusu Ahmet İhsan Tokgöz'ün bir yakınının evindeki aydın sohbetlerine katıldı. Burada kurduğu dostluklar kanalıyla 1886'da Saadet gazetesinde muhabir çırağı olarak gazeteciliğe adım attı. Direklerarası muhabiri olarak çalışmaya başladı. Ertesi yıl Vakit'e geçti. Ardından Tercüman-ı Hakikat ve Servet gazetelerinde çalıştı.

Gazeteciliğin sağladığı avantajları suistimal etmesi meslekteki ilk yıllarından itibaren tepki çekti. Saadet gazetesine abone toplamak amacıyla Beyrut, Şam, Halep, Adana, İzmir'e gidip yayına 10 bin abone kazandırdı. Topladığı ücretlerden 3 bin lirayı hesabına geçirdiği anlaşılınca işten çıkarıldı. Tercüman-ı Hakikat, İhsan gazeteleri gibi Saadet gazetesi de Mehmet Tahir'in kurumla ilişiğinin kesildiğini okurlarına haber sütunlarında bildirmek gereğini duydu.

Tahir, gazetecilikle bağdaşmayan davranışları nedeniyle Dahiliye Vekaleti'nce uyarıldı. Dikkate almadığı görülünce 1887'de Sinop'a sürgün gönderildi. Buradan saraya yazdığı ihbar mektuplarıyla dikkat çekmeyi başardı. Resmi kurumlarda gizli yazışmaları yürüten Sinop Tahrirat Dairesi'nin müdürlüğüne atandı. “Uyumsuz davranışları nedeniyle” 1892'de görevinden alındı.

1893'te 15 günlük Bahar dergisinin imtiyazını almasıyla yayımcılığa adım attı. Ancak bu yayını yürütemedi. 1895'te Artin Asaduryan'dan haftalık Malumat dergisini kiraladı, bir süre sonra satın aldı. Almanya'dan gümrük ödemeden ithal ettiği matbaa makineleriyle kağıdı ve baskısıyla Avrupa'daki dergilerin kalitesine ulaşan zengin içerikli haftalık aktüalite dergisi yayımcılığını başlattı. Klişe yapımının zor ve maliyetli olduğu dönemde Viyana'da yaptırdığı klişelerle derginin sayfalarında çok sayıda görsele yer verdi. Malumat'ın geniş yayın skalasında tarih, ekonomi, hukuk, edebiyat, mizah, aile, kadın, sanat gibi konular yer aldı. Okurlardan gelen mektuplara köşe açıldı.

Mehmet Tahir, İstanbul'un motorlu matbaa sahibi dört gazete patronundan biriydi. Bu avantajı yayınlarını geliştirmek amacıyla kullandı. Malumat'ın okur kitlesini artırmak için farklı gruplara yönelik ilaveler hazırladı. Bir süre sonra bazıları bağımsız yayınlara dönüştü. Müzikseverler için günün popüler ezgilerinin piyano versiyonlarının notaları ücretsiz ilave olarak dağıtıldı. 1895-1896'da Kadınlara Mahsus Malumat'ı yayımladı. 1897'de Malumat'ı Türkçenin yanı sıra Arapça ve Fransızca yayımlamak üzere izin ve imtiyaz aldı. 1898'de Fransızca Servet gazetesini yayımlamak üzere imtiyaz elde etti. Yayın grubuna 1899'da Arapça El Malumat'ın yanı sıra İrtika ile Musavver Fen ve Edep katıldı. Mehmet Tahir, dört günlük gazete ve beş haftalık dergiyle büyük bir güce kavuştu.

Malumat abonelik kanalıyla Osmanlı coğrafyasının ötesinde Rusya'dan Hindistan'a, İsveç'ten İngiltere'ye kadar pek çok ülkede takip ediliyordu. Rus Çarı'nın taç giymesi, II. Wilhelm'in İstanbul ziyareti gibi olaylara fotoğraflarla geniş yer ayırması derginin bu ülkelerde kamuoyunun ve yönetimin sempatisini kazanmasını, ekonomik destek almasını sağlamaktaydı. Yusuf Akçura, Yunus Nadi gibi geleceğin önemli isimlerinin ilk yazıları Malumat'ta yayımlandı. Ahmet Rasim, Mehmet Tahir'in referansıyla gazeteciliğe başladı ve bir süre sonra Malumat'ın kadrosuna katıldı.

Mehmet Tahir 1896'da Filibe'ye gidip Malumat'ı yayımladı. Mısır'da gazete kurdu. Bu arada 1895'ten itibaren İstanbul'da Malumat Kütüphanesi adıyla kitap yayımcılığına girişti. 95 kitap ve farklı dillerde sözlükler yayımladı.

Gazete kadrosundakilere ücret ödemesinde cömert davranan, dışarıdan aldığı yazılara yüksek telifler ödeyen Mehmet Tahir izinsiz eser yayımladığı için dönemin yazarlarıyla pek çok çatışma yaşadı. Diğer gazetelerde tefrika edilen edebi eserler dikkat çektiğinde gönlünce kendi yayınlarına aktarıyordu. Recaizade Mahmut Ekrem'in daha önce yayımlanmamış Şemsa adlı eserini bu rahatlıkla okuruna sunmuş, herhangi bir yaptırımla karşılaşmamıştı. Bir başka özelliği meslektaşlarını sürekli saraya ihbar etmesiydi. Kimi zaman ihbar gerekçelerini kendi yaratıyordu. Polemiğe girdiği, yazarlarını kendi gazetesine transfer ettiği yayınlardan Servet-i Fünun onun ihbarıyla kapatılmış, kurucusu Ahmet İhsan Tokgöz, Fizan sürgünüyle karşı karşıya kalmıştı. Tahi

Mehmet Tahir, Sultan Abdülhamit'in İstibdat Dönemi'nde yıldızı parlayan gazetecilerden biriydi. Bu dönemde basın sarayın sıkı kontrol ve baskısı altındaydı. Gazeteler basılmadan önce Sansür Kurulu'na gönderiliyor, uygun görülmeyen haberler sütunlardan çıkarılıyordu. Sultan Abdülhamit ayrıca gazetelerin yayın politikalarını cömert ödeneklerle yönlendiriyor, politikalarını destekleyen gazetecileri nişanlarla ödüllendiriyordu.

Sarayın basına dağıttığı destek iştah kabartıcıydı. Tercüman-ı Hakikat 120 bin kuruş, Saadet'e 36 bin kuruş, İstanbul'da yayımlanan Levant Herald'a 10 bin kuruş, Moniteur Oriental'e 67 bin kuruş, La Turquie'ye 84 bin kuruş ödenek bağlanmıştı. Servet-i Fünun'a ödeme yapılması amacıyla alınan karar dönemin Resmi Gazete'si Takvim-i Vekai'de yayımlanmıştı. Mehmet Tahir de ihsanlardan yararlanmak amacıyla pek çok girişimde bulundu. Geliştirdiği yöntemlerle bir süre sonra bu alanda tüm meslektaşlarını geride bıraktı.

1899'da El Malumat'ı yayımlamak üzere saraydan ayda 2 bin kuruş destek alıyordu. Malumat'ın her sayısında Sultan Abdülhamit'in hoşuna gidecek övgüler, hayır duaları yayımlayan, bunlarda dizgi hatası olmaması amacıyla her birine özel klişe hazırlatan Mehmet Tahir, habercilik ve klişe yapımı gibi masraflara katkı gerekçesiyle talepte bulunduğunda isteği yerine getiriliyordu.

Saray dışındaki kaynakları değerlendirme becerisi de kayda değerdi. Rumeli'deki Osmanlı askerlerinin üzücü durumu hakkında yayımlanan haberlerin ardından kışlık erzak göndermek amacıyla yardım kampanyası başlatıp toplanan paraya el koydu. İlan vermeyi reddeden kuruluşlar hakkında olumsuz haberler yayımladı. 28 Eylül 1899'da Üsküdar Su İdaresi hakkında yayımladığı haber şantaj gazeteciliğinin Osmanlı'daki bilinen ilk örneği olarak tarihe geçti.

Yabancılara ait özel şirkete yeni atanan müdür Mehmet Tahir'e talep ettiği aylık ödemeyi yapmayınca gazetede şehre su sağlayan Terkos Gölü'ne domuz düştüğüne ve boğularak öldüğüne dair haber yayımlandı. Abonelerine karşı zor durumda kalan şirket Malumat'a 600 lira gönderdi. Ardından gazetede konuyla ilgili ikinci haber yayımlandı. Domuzun kıyıda ölü bulunduğu, suya düşmediği açıklandı.

Tahir, köşe yazılarıyla tütün politikasına yön vermeyi, ticaretinden pay almayı denediyse de başarılı olamadı. Sirkeci'de Kemal Ömer ile Anadolu Şimendiferler Nakliyat Şirketi'ni kurup ticarete atıldı. İzin almak gereğini duymadan Heybeliada'da kumarhaneli bir otel açtı. Balo düzenlemeye başladı. Yasadışı Servet Oteli bitişiğindeki parseli işgal etti, bahçesine kattı. Israrlı şikayetler sonucunda 1903'te hakkında işlem başlatıldı. Tahir, bu olaydan kayıpsız sıyrılmak amacıyla otelin istimlak edilmesi fikrini gündeme getirdi. Soruşturma 1905'te sonuçsuz kaldı.

İstanbul Rumlarından güzellikleriyle ünlü sevgilileriyle dikkat çeken Mehmet Tahir, saray orkestrasının başkemancısı Vondra Bey'in (Charles Henri Wondra) kız kardeşi Virjini ile evlendi. Avusturya-Macaristan uyruklu eşi kanalıyla bu ülkenin vatandaşlığını almak umuduyla

Sultan Abdülhamit'in nişan dağıtmak konusundaki cömertliği ve saraydan nişan bekleyenlerin artması Mehmet Tahir'e cazip bir gelir kapısı açmıştı. Önceleri dostlarının, hatta dostlarının sevdiği kişilerin nişan alması amacıyla aracı oldu Bir süre sonra Nişan Kalemi'nden iki memurla anlaştı. İtalya'dan nişan yapımcısı getirtti. Sahte nişan üretimine başladı. Fransızca Servet gazetesinin günlük baskısını tamamladıktan sonra nişan ve terfi haberlerinin yer aldığı sütuna dolandırılacak kişinin ismi ekleniyor ve sınırlı sayıda özel baskı yapılıyordu. Sahte nişanla birlikte gazete verilerek resmi görünüm sağlanıyordu.

Sahtekarlığı önce Sultan Abdülhamit fark etti. Saraydaki bir davetlide gördüğü nişandan şüphelenip araştırılmasını istedi. Bu sırada Fransız Konsolosluğu'ndan sahtekarlıktan hüküm giymiş bir yurttaşlarına yanlışlıkla nişan verildiği ihbarı yapıldı. Şubat 1904'te Mehmet Tahir tutuklandı. Matbaası kapatıldı. Gazetesinin yayınına son verildi. Mehmet Tahir'in Fransız dolandırıcıya 350 altın karşılığında nişan verdiği, üç yılda yüzlerce kişiye nişan sattığı ortaya çıktı. Mallarına el konuldu. 15 yıl kürek cezasına çarptırıldı.

Mahkumiyetinin iptali amacıyla dostları yoğun çaba gösterdi. 25 Temmuz 1908'de, II. Meşrutiyet ortamında genel af ilan edildiğinde tahliye edilmesini beklemeden diğer mahkumları örgütleyip zor kullanarak hapisten çıktı. Kardeşi Hatice Feride'nin birer mecidiye ödeyerek tuttuğu 300 kişinin omuzlarında Sultanahmet'ten Bab-ı Ali'ye kadar taşındı. Topluluk “Padişahım çok yaşa” sloganıyla dönemin siyasi atmosferine meydan okudu.

Ertesi gün İlave-i Malumat'ı yayımlamaya başladı. Beş bin adet bastırdığı ilk sayı “Yaşasın Abdülhamit” manşetini taşıyordu. Tahir, elinde gazeteyi taşıyan yüzlerce kişiyle Sultanahmet'te gösteri yaptı. Adi suçtan mahkum olanların gazete çıkaramayacağına dair madde kapsamında İlave-i Malumat kapatıldı, soruşturma başlatıldı. Gazetenin her nüshası için ayrı ceza talep edildi.