Législation ottomane

Giriş yazısını İstanbul merkezli Rum asıllı bir avukat olan N. Petrakides yazmıştır. Editör Nikolaidis ithaf yazısını hem Osmanlı Türkçesi hem de Fransızca olarak kaleme almıştır. Farklı bölümler farklı kişiler tarafından yazılmış olup, Aristarki'nin kendisi fiili tercümelerin hiçbirini yapmamıştır. "A Constitution for a Multilingual Empire: Translations of the Kanun-ı Esasi and Other Official Texts into Minority Languages" (Çok Dilli Bir İmparatorluk İçin Anayasa: Kanun-ı Esasi ve Diğer Resmi Metinlerin Azınlık Dillerine Tercümeleri) kitabının yazarı Johann Strauss'a göre, katılımcıların hiçbiri ana dili Fransızca değildi ve hiçbiri Fransa kökenli değildi.

Eser, Cilt 1-5'te "Düstur"u içermekte olup beşinci cilt Doustour-i-hamidié başlığını taşımaktadır. İngiliz hukukçu John Alexander Strachey Bucknill ikinci cildin "Ceza Kanunname-i Hümayunu"nun "Fransızca Açıklamalı Tercümesi" olduğunu yazmıştır. Eser aynı zamanda İtalya Krallığı Yüksek Yargıtay Avukatı Domenico Gatteschi'nin 1865 tarihli Manuale di diritto publico e privato ottomano koleksiyonundan alınan Gülhane Hatt-ı Şerifi'ni de içermektedir. Kitaptaki Islâhat Fermânı tercümesi, kendi notlarını da ekleyen Fransız diplomat François Belin tarafından yapılmıştır; bu tercüme ilk olarak Journal asiatique'te ve daha sonra 1862'de yayımlanan Etude sur la propriété foncière en pays musulman et spécialement en Turquie adlı kitabında ve ayrıca Manuale’de yayımlanmıştır. Belin, bu ciltte kullanılan Osmanlı arazi kanunnamelerini de tercüme etmiş ve notlar eklemiştir. Ancak tercüme daha sonra, tercüman D. Rhazes tarafından yapılan Rumca versiyona uyması için gözden geçirilmiştir. Ermeni asıllı Pera (Beyoğlu) ceza mahkemesi hakimi Takvor Efendi Bağçebanoğlu, daha önce 4. ve 5. ciltlerde görülen kanunları ("du Transport de Dette" ve "du Gage") yayımlamıştı.

Koleksiyon ayrıca 6-7. ciltlerde Mecelle'yi içermektedir. Türkolog ve hukukçu olan Ermeni asıllı G. Sinapian, 7. ciltteki Mecelle'nin sekiz bölümünü tercüme etmiştir. Livre des Preuves (Beyyinat Kitabı) için Ohannes Kuyumcuyan Bey'in çalışmasını temel almıştır.

Strauss tarafından muhtemelen Levant kökenli olduğu belirtilen İstanbullu avukat L. Rota, tüm koleksiyon içinde on dört metni tercüme etmiştir. Ermeni asıllı Mihran Chirinian ile Rum asıllı Alexander Adamides, sırasıyla 1-3, 5 ve 6. ciltlerdeki içeriklerin tercümelerinde kendisine yardım etmişlerdir.

Strauss'a göre, "Türkçeye yaklaşım tipik bir Rum tarzıdır" ve kitabın ilk bölümünde Osmanlı Türkçesinden alınan bazı teknik terimler "Yunanca'dan neredeyse harfiyen [alınmış]" olduğundan, derlemedeki bazı çeviriler aslında Osmanlı Türkçesi yerine Rumca'dan kaynaklanıyordu ve Osmanlı Türkçesinin kurallarından habersiz çevirmenler tarafından yapılmıştı.

D. G. Hogarth, The English Historical Review dergisi için yazdığı Corps de droit ottoman incelemesinde, Législation ottomane'ı "iyi bilinen" ancak "eksik olduğu kadar hatalı da bir eser olarak tanımlamıştır.

Corps de droit ottoman'ı inceleyen Law Quarterly Review [en] dergisi de Législation ottomane'ın Osmanlı hukukunun "en iyi bilinen" koleksiyonları arasında olduğunu belirtmiştir.