Erich von Falkenhayn

Falkenhayn, o dönem Alman İmparatorluğu'na bağlı Grudziądz (günümüzde Polonya'nın Białochowo köyü) yakınlarındaki Burg Belchau adlı yerleşimde dünyaya geldi. Babası 1814–1896 yılları arasında yaşamış olan Fedor von Falkenhayn, annesi ise 1826–1888 yılları arasında yaşamış olan Franziska von Falkenhayn'dı (evlilik öncesi soyadı: von Rosenberg). Ailesinin soyu 1504 yılına kadar izlenebilmektedir. Kardeşlerinden Arthur (1857–1929), Veliaht Prens Wilhelm'in eğitmeni olarak görev yapmış; bir diğer kardeşi Eugen (1853–1934) ise Prusya ordusunda süvari generali (General der Kavallerie) rütbesine kadar yükselmiştir. Ailenin tek kız çocuğu olan Olga von Falkenhayn ise Fedor von Bock adlı mareşalin annesi olmuştur.

Falkenhayn, 11 yaşında Harbiye mektebine girerek askeri eğitimine başlamış ve 1880 yılında Alman Ordusu'na teğmen rütbesiyle katılmıştır. İlk yıllarında piyade ve kurmay subay olarak çeşitli birliklerde görev yapmış; 1889'da üsteğmen, 1893'te ise yüzbaşı (Hauptmann) olmuştur. Bu tarihten sonra Alman Genelkurmayı'nın topoğrafya dairesine geçmiştir. 1896–1903 yılları arasında izinli olarak Çin'de görev yapmış, burada Çing Hanedanı'na askerî danışman olarak hizmet etmiş ve bazı liman kentlerinin modernleştirilmesine katkıda bulunmuştur. 1899 yılı Mart ayında Kiautschou Körfezi Kiralık Toprağı’nda Deniz Piyade Taburu (Seebataillon) [en]’nda görev almış, aynı yıl orduya binbaşı rütbesiyle dönmüştür. Boxer Ayaklanması sırasında General Alfred von Waldersee’nin kurmay subayı olarak Çin’in kuzeydoğusunda ve Kore İmparatorluğu’nda çeşitli askerî görevlerde bulunmuştur.

Asya’daki bu hizmetleri, İmparator II. Wilhelm’in dikkatini çekmiş ve Falkenhayn, Veliaht Prens Wilhelm’in askerî eğitiminden sorumlu subaylardan biri olmuştur. Asya’daki görevlerinin ardından Brunswick, Metz ve Magdeburg’da tabur komutanlığına atanmıştır. 10 Nisan 1906 tarihinde Alman Genelkurmayı’nda daire başkanı, 1907’de XVI. Kolordu’nun kurmay başkanı, 1908’de ise albay (Oberst) olmuştur. 27 Ocak 1911’de 4. Muhafız Alayı’na komutan olarak atanmış, 22 Nisan 1912’de tümgeneral (Generalmajor) rütbesine yükselmiştir. 1913’te IV. Kolordu kurmay başkanı olmuş, ardından Genelkurmay’ın ikmal dairesi başkanlığına getirilmiştir. Ancak bu görevi sırasında Genelkurmay içinde etkin bir rol oynayamamıştır.

8 Temmuz 1913 tarihinde, atıl olduğu düşünülen Josias von Heeringen’in yerine Prusya Harbiye Nazırı [en] olarak atanmıştır. Bu görevi sırasında Zabern Olayı ve Temmuz Krizi gibi önemli hadiselerde hükûmet içi toplantılarda yer almıştır. 5 Temmuz 1914’te, Almanya’nın Avusturya-Macaristan’a savaşta destek vereceğini bildirdiği kritik toplantıya katılmıştır. Falkenhayn, başlangıçta büyük çaplı bir Avrupa savaşının çıkmasını beklememekteydi. Ancak kısa sürede savaşa sıcak bakmaya başlamış ve II. Wilhelm’i savaş ilanı yönünde ikna eden isimler arasında yer almıştır. Anılarında, Kayzer’in savaşa karşı tereddüt gösterdiğini ve bu nedenle durumu artık kontrol edemediğini itiraf ettiğini belirtmiştir. Falkenhayn ise bu dönemde orduya güvenerek erken seferberlik çağrısı yapmış ve “bu uğurda yok olsak bile, buna değerdi” şeklindeki sözleriyle kararlılığını ortaya koymuştur.

Falkenhayn, 14 Eylül 1914 tarihinde, sağlık sorunları ve ruhsal dengesizliği nedeniyle görevden alınan (Genç) Helmuth von Moltke'in yerine, Oberste Heeresleitung'un (Yüksek Ordu Komutanlığı) başına, yani Alman Genelkurmay Başkanlığı görevine atanmıştır. Bu görevi üstlendiğinde 53 yaşındaydı ve bu makama gelen en genç subaylardan biri olmuştur.

Falkenhayn, bu görevi üstlenmesinin ardından beş ay daha Prusya Harbiye Bakanı olarak da görevine devam etmiştir. Yeni harbiye bakanı olarak Adolf Wild von Hohenborn'u önermiş; bu öneri II. Wilhelm tarafından kabul edilerek Hohenborn'un ataması gerçekleştirilmiştir.

Yeni görevinde Yüksek Karargâh'ı, Batı Cephesi'ndeki Alman ordularının sağ kanadına yakın olan Mézières kentine taşımış ve güneydeki birliklere siper kazılması emrini vermiştir. Bu emir, siper savaşının fiilen başlamasının habercisidir.

İmparator II. Wilhelm’in savaş için genel bir strateji belirlemekte başarısız kalması üzerine, Falkenhayn’ın sorumluluk alanı genişlemiştir. Diplomatik müdahalelerin savaşın akışına yön vermesine karşı olan Falkenhayn, askerî kararların siyasi etkiden bağımsız kalması gerektiğini savunmuştur.

Savaşın ilk haftalarında cephede belirleyici bir başarı sağlanamaması, kamuoyunda ve askerî çevrelerde eleştirilere yol açmıştır. Falkenhayn, kısa süre içinde Schlieffen Planı’nın başarısızlığa uğrayacağını öngörmüş ve Deniz Yarışı (Race to the Sea) adı verilen manevra hamleleriyle İngiliz ve Fransız kuvvetlerini kuzey Fransa ve Belçika üzerinden çevrelemeye çalışmıştır. Bu karşılıklı kuşatma girişimleri, her iki tarafın da Kuzey Denizi kıyısına kadar ulaşmasıyla sonuçsuz kalmış ve manevra alanı tükenmiştir.

1914 yılının Kasım ayında Falkenhayn, Almanya'nın kesin bir askerî zafer elde edemeyeceğini kabul etmiştir. Bu nedenle, Rus İmparatorluğu ile yumuşak şartlara dayalı bir barış yapılmasını savunmuş ve böylece Fransız ve İngiliz cephelerine odaklanmanın daha uygun olacağını Şansölye Theobald von Bethmann Hollweg’e bildirmiştir. Ancak ne Bethmann Hollweg ne de Doğu Cephesi’ndeki generaller —Paul von Hindenburg, Erich Ludendorff ve Max Hoffmann gibi— bu teklifi desteklemiştir; zira Rus İmparatorluğu ile müzakere yapılmasının mümkün olmadığı kanaatindeydiler.

(Genç) Helmuth von Moltke ve Hindenburg, Falkenhayn’a yönelik ağır eleştirilerde bulunmuş ve onun görevden alınmasını talep etmiş olsalar da, II. Wilhelm onu desteklemeyi sürdürmüştür. Falkenhayn, Vistül Nehri civarında yeni birliklerin konuşlandırılmasını gerekli görmemiş; bunun yerine birliklerin, zayıflamış olan 8. Ordu'ya karşı avantaj elde etmeye çalışan Ruslara karşı Doğu Prusya'ya gönderilmesini savunmuştur.

1915 yılının ilk çeyreğinde, Somme Nehri vadisi boyunca bir taarruz gerçekleştirmek üzere dokuz yeni tümenle oluşturulan bir “Taarruz Ordusu” (Almanca: Durchbruchsarmee) teşkil edildi. Ancak bu birliklerden üçü zamanında hazır hâle getirilemedi. Yeni kurulan bu ordu daha sonra Doğu Cephesi'ne sevk edilerek 11. Ordu adını aldı. Bu birlik, II. Masurya Göller