Yarınlarla Gel

Hazreti Âdem’le Hazreti Havva’dan beri insanoğlunun tattığı en güzel duygu…Gönlümüze kâinatı sığdıran kelime…Dilimize düşen cemre…Yüreğimizde yeşeren sevda çiçeği…Leyla’nın hiç de güzel olmadığını söyleyenlere: *Onu bir de benim gözümle görün!* diyen Mecnunca söyleyiş…*Güzelliğin on par’etmezBu bendeki aşk olmasa.* diyebilen Veyselce hazine…Fuzûlî diliyle:*Aşk derdiyle hoşem el çek ilâcımdan tabibKılma derman kim helâkım zehr-i dermânındadır* mısralarıyla sunulan iksir…Mevlâna Hazretlerinin:*Sevgiden bir deniz olsa da yüzsek; insan ancak o zaman insanlaşır.* sözündeki bilgelik…Ve nihayet Hazreti Muhammed (sav)’in:*Aşkını gizleyip iffetini muhafaza ederek sabredeni Allahü Tealâ affedip cennetine koyar.*(İbni Asakir) hadislerindeki hikmet…Evet… Aşk olmalı.Ama nasıl?*Siz geniş zamanlar umuyordunuz,Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.Yılların telaşlarda bu kadar çabukGeçeceği aklınıza gelmezdi.* diyen Necatigil haklı. Ama sevgiyi söylemek; onu, olur olmaz şekillerde afişe etmek değil elbette.Aslolan, helâlinden sevmek ve aşkı helâlinden yaşamak…Ve sonunda asıl Sevgilinin aşkıyla ölümsüzlüğe ulaşmak…Ne demiş Yunus Emre:*Ölen hayvan imiş; âşıklar ölmez.*