Usta

Bozkır ayazına tutulmuşçasına uyuşur parmaklarınız da yine ruhunuzun o ince aksine tepkisiz kalamazsınız. Nefesinizden üfler, nefsinizden yontarsınız onu. Her seferinde şekil alır kırık dökük vicdanınız.

Af dilersiniz birbiri ardına…Tespih bu; sabır çektirir, ah çektirir. Ama hep çektirir. Tıpkı kader gibi.

Hep size çektirir.Rengini yârin gözlerinden alır kimi zaman, kimi zamansa zifiri karanlıktan. Ama huzuru her daim Yaradan`dan.Hayatın ayazını ciğerine çekmiş, kendi gibi soğuk taşlarda deva bulan bir usta.Soğuk taşları gönlünün ateşinde ısıtan bir kadın.Ve tespihe dizilir gibi ardı ardına dizilen kehribar rengi acılar...Usta`nın aşkı size sabrı öğretecek ince ince.