Umudun Göğe Yükselişi

*Muazzam bir güne uyandı Mısır. Mısır`a baktı öylece karanlık.İsmail`e baktı apaydınlık. Omuzları dik, alnı açık.Usulca ayaklarını topladı.Gözlerinde mütebessim bir tavır…İsmail`in alnında bir esmer kelebek…Hacer`in damarında, İsmail`in kanında…İbrahim`in alnında Kenan çölü.

İsmail’in alnında İbrahim. İsmail’in alnında kesmeyen bir bıçak durmakta. İsmail’in alnından İbrahim geçer.Musa asasına dayanır.

Yunus, balığın karnında yüzer.İsmail`in alnında İsa çarmıha dayalı.Mansur `` Ene-l Hak ``diye bağırdı.Son Nebi, Muhammed Mustafa ``Ümmetim`` diye ilahi güce sığındı.`` Ol, ne olursan ol, yine gel dedi ``Mevlana.````Bana seni gerek seni`` dedi aşkın sesi Bizim Yunus.``Hüzün taze tutar aşk yarasını, yaramdan da hoşum yârimden de ``dedi Tebrizli Şems.Yemen illerine vardı Veysel Karani.Davut, bülbüllerle dile geldi. Süleyman, Süleyman`ca konuştu kurtla, kuşla. Meryem ana derin bir ah çekti `` Mesih’ ‘dedi.Hacer yumdu gözlerini.

Cebrail, Hacer`e : ``Yurduna dön, rabbin seni İsmail`le müjdeledi.``Yusuf`un gözlerinde derin bir kuyu su doldu. Mısır’da Züleyha`nın tılsımı esti bir sabah yelinde.*