Üç Hapishaneden Mektuplar Canım Halet’çiğim

Saat öğle sonu 5... Locaların teneffüs zamanı. Çimento hapishane avlusundayız.

Hep o günlerin hayali içinde, bu, sevdalı bir yürek gibi lekesiz akşam havasını, adeta bir hürriyet havasıymış gibi içime dolduruyorum: Ve;`Sevmek mükemmel şey, delikanlımSev bakalımMademki kafanda yıldızlı bir gece varBenden izin sanaSev, sevebildiğin kadar...`diyen koca Nazım`ı hatırlıyorum ve bana öyle geliyor ki, `insanın başı boş yabani bir tay gibi, en hür olduğu zamanlar, herhalde en çok sevdiği zamanlardır.` Vakıa, `hürriyet, zaruretlerin idra-kidir` derler, bilirsin ve bu da sapına kadar doğrudur; doğrudur, ama, zaten insan, hakikaten sevdiği sıralarda, sevmekten gayrı bir başka zaruret idrak edemez ki...