Türkiye-AB İlişkileri ve İmtiyazlı Ortaklık Meselesi

Türkiye’nin AB’ye tam üyeliği, 31 Temmuz 1959’dan günümüze kadar geçen sürede en önemli dış politika amacı olmuş ve olmaya da devam etmiştir. Ancak son dönemlerde hem AB’de hem Türkiye’de hem de uluslararası konjonktürde yaşanan gelişmelere bağlı olarak Türkiye-AB ilişkilerinin tam üyelikten ziyade tam üyelik dışı bir modele doğru evirildiği görülmektedir. Genel olarak *İmtiyazlı Ortaklık* olarak adlandırılan bu seçenek hakkında ise ne AB tarafı ne de Türkiye tarafı net bir tanım ve içerik oluşturamamakta ve seçeneği muğlakta bırakmaktadırlar.

Elinizdeki bu kitap, Türkiye-AB İlişkilerinde *İmtiyazlı Ortaklık* Meselesi başlıklı doktora tezinin gözden geçirilmiş hali olup seçeneğin tanımınaiçeriğine, hukuki alt yapısına, Türkiye ve AB iç siyasetinde kavramın nasıl algılandığına, Türkiye-AB ilişkilerinin tarihsel gelişiminde seçeneğin kökenlerinin nerede başladığına ve seçeneğin hangi şartlarda ve nasıl gündeme geleceğine dair açıklamalar yapmaya çalışmaktadır.Söz konusu tezin gelişimi ve kitap haline getirilişinde teşekküre layık pek çok insan bulunmaktadır. Tez araştırması sırasında bulunduğum Berlin, Brüksel ve Wroclaw’da, konunun uzmanı pek çok akademisyen, STK yetkilisi, bürokrat ve siyasi liderle görüşme imkanı buldum. Görüşmeler sırasında yardımlarını esirgemeyen kişilere yardımlarından ötürü teşekkürü bir borç bilirim.

Benzer şekilde Türkiye’de de konuya vakıf pek çok yetkili kişi ve kurumla görüşüp tezin geniş bir yelpazede ele alınmasına yardımcı olan yetkililere de teşekkür ederim.Bununla birlikte tezin her safhasında yardımlarını esirgemeyen, fikir alış verişinde bulunduğum Ankara Üniversitesi, SBF, Uluslararası İlişkiler Bölümü’ndeki değerli hocalarıma, Araştırma Görevlisi arkadaşlarıma ve desteğini eksik etmeyen Bölüm Sekreterine ne kadar teşekkür etsem azdır. Bunu yanında fikirleriyle konuya farklı bakış açısıyla bakmamı sağlayan ve kendisine abi demekten mutlu olduğum Adnan Menderes Üniversitesi, Nazilli İİBF, Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden Yrd. Doç.

Dr. Bülent Sarper AĞIR’a da teşekkür ederim. Çalışmanın çoğaltılması hususunda kahrımı çeken ve her an her saniye istediğim her şeyi bıkmadan usanmadan yapan Simge Copy’den Osman Abim ve Ali’ye Çiğilli Kırtasiye’den Özgür Abime de çok teşekkür ederim.Diğer yandan tezin gelişimi ve kitap haline getirilişinde öneri ve yapıcı eleştirileriyle ufkumu açana tez izleme komitesindeki ve tez jürisinde yer alan hocalarımdan Prof.

Dr. Çınar Özen, Prof. Dr.

Birol Akgün, Prof. Dr. Sanem Baykal ve Doç.

Dr. Özgehan Şenyuva’ya da yardımlarından ötürü teşekkür ederim. Tabi ki tezin oluşumu ve kitabın hazırlanma safhasında her zaman bana vakit ayıran, hiçbir zaman desteğini esirgemeyen, zaman zaman sabrını zorladığım değerli hocam ve tez danışmanım Prof.

Dr. Çağrı Erhan’a da ne kadar teşekkür etsem azdır. Aynı zamanda süreç içinde kendilerini ihmal etsem dahi bana olan güvenlerini ve sevgilerini hiçbir zaman eksik etmeyen canım ailem de teşekkürün en fazlasına layıktır.Her çalışmanın bir ilham perisi vardır.

Bu çalışmanın hazırlanış sürecinde yolumu aydınlatan zor zamanlarda beni hiç bırakmayan, desteğini ve sevgisini hiç esirgemeyen Göz Bebeğime, Didem’ime de teşekkür ederim. Sevgisi ve desteği olmadan bu zor günleri atlatmak kolay olmazdı. Bu çalışmayı ona ithaf ediyorum.