Taştepe

Necip Cengil’ in bu romanından aşağıya aldığımız kesit, bir dönemin güncesi olarak, o günlerin fotoğrafını gözler önüne seriyor:*-Mehmet Ali ilk hedefimiz. Mehmet Ali’nin intikamı için Ahmet hocaya gideriz, mahallenin sağ cenahında sözü söz olan biri… Onu razı edemezsek kendi usullerimizle devam ederiz…Bir sessizlik olmuş.

Suskunluk fazla sürmemiş.-Arif öğretmen var. Bir de mezhep kışkırtıcılığı için Hasancan’ı halettik mi tamamdır.Hasancan’ın intikamı için bakkal Osman… Ha bir de Oktay öğretmen var, o da Hasancan gibi, mahalle diyor, şehir diyor, memleket karışmasın diyor.

Onları hayattan çalıp, mahalleyi, o mahalleyi karıştırıp şehri, şehri karıştırıp başka şehirleri ateşe sokacağız.-İyi de Mehmet Ali’ye karşılık, bizden diyeceğimiz üç kişi…-Bizdenmiş… Memlekette *bir olalım, iri olalım, diri olalım* diyen bizden olmaz.Fiziksel olarak bizim cenah gibi ama onların içi farklı… Bunlar bir arada yaşaya yaşaya birbirine benzemiş.

Bizdenmiş?-Hadi yapalım dedik, kime yaptıracağız? O bölgeden bize takılan gençler saydığın isimlerin hiçbirine zarar gelsin istemez. Karşı çıkarlar.-Sen orasına karışma, sadece sonrası için hazırlık yap.

Mesela Hasancan’ın çocuklarını çağırıp *faşistler babanızı katletti, biz de intikam almalıyız* dersin. Arif’in babası dindar, akrabası olan Ömer Osman hoca tam bir gerici ve onlarda da akrabalık bağından dolayı *faşistlere* bir kin oluşursa, bakarsın camiden bile silah sesleri gelir, neden olmasın!-Bu mahallede dediklerinizin olması zor ama emir büyük yerden, ne yapalım plana uyacağız!*O günlerde çok kan aktı.Bir daha aynı oyunların figüranı olmayacak bir nesil için, o günlerde yaşananlar, kurgulanarak bu romanda anlatıldı.