Taş Üşümesi

Edebiyatımızın duyarlı kalemlerinden Mehmet Güler, Taş Üşümesi romanında Anadolu’nun kadim taş işçiliği kültürü ile gurbet, aidiyet ve insan yazgısı arasındaki derin bağı şiirsel bir dille kurguluyor. Yazar, yapının içinde yerini yadırgayan ve ait olduğu topraklardan koparılan bir taşın üşümesi metaforundan hareketle, köklerinden kopup kentlerin yabancılaştırıcı atmosferine savrulan bireylerin yalnızlığını işliyor. Geleneksel mimarinin estetik hafızasını, emeğin onurunu ve insanın tabiatla kurduğu kadim iletişimi derinlikli tiplemeler üzerinden aktaran anlatı, yerelden evrensele uzanan lirik bir dil yakalıyor.

Toplumsal gerçekçi edebiyatı, usta işi metaforlarla örülü dönem romanlarını ve Anadolu insanının iç dünyasını anlatan eserleri takip eden okurlar için etkileyici bir romandır.