Şizofrenik Ben

Şizofreni *Psikiyatrinin büyük bir muammasıdır.* (Pichot). Şizofreninin 1950’lere kadar gerçek anlamda bir tedavi yapılanması yoktu. Sinir hastalıkları arasında sayılıyordu ve sahiplerine kısaca *deli* deniliyordu.

Şizofrenler her şeyi şimdiki zamanda algılıyorlar. Bu aslında güzel değimli; Psikoterapinin en önemli ilkesi de *şimdi ve burada* değimli? O zaman şizofrenler niye *deli* olsun; hayatın esas ilkesini yaşamış olmuyorlarmı?

Yani mektup yazmıyorlar, telefon açmıyorlar; berber, hamama, dişçiye gitmiyorlar diye onları zorla sürükleyerek tımarhaneye götürmek neyin nesi?Aslında şizofren hasta, zarif kanatlarıyla duvarda gezinen dört mavi istiridyeGördüğünüz sanmaz; onlar gerçekten görür. Onların gördüğünü bizler Görmüyoruz diye mi onlar psikozlular? Ya bizler neyiz?Bzler *Cinnetin eşiğinde, ölümün kıyısında, iflasın ucunda, delirmenin tam dört yol gğzındayım usta…

Bekleyemiyorum usta, acele et?... Azrail canımı çeker; burada park yasak.*diyen Hasan Uğur Gür gibi ya da önce şizofren denilip sonra Nobel Ekonomi Ödülü verilen John Nash gibiyiz.Sahi kim deli, kim akıllı…?Evet bu kitapta bunun cevabının birazını bulacaksınız. Hepsini yazamadım.Çükü o kadar akıllı değelim.