Sır

İnsanın kendi ruhunu tanıdığı,Ruhuyla da kalbine dokunduğu anda aşkın o zarif, O latif ve o ince sızısı aklın önüne geçiyor, Bir sonsuzluk kavramı sarıyor insanı...Düşler ve hayaller geliyor ardından...Bir anda gelmişiniz, geçmişiniz, Yaşadıklarınız, yaşayamadıklarınız,Umutlarınız, söyleyemedikleriniz,Bir kitap kapağı, bir şarkıdan,Bir enstrümandan gelen bir sesSizi artık rahat bırakmıyor.Hele gecelerin o sessiz,İnsan benliğini kuşatan o koyu siyah gri derinliği Kelimeleri ardı ardına zihninize getiriyor Ve yaz diyor.Artık duramıyorsunuz...Hislerin yarattığı; güçlü, dayanılmaz baskıÖylesine rahatsız ediyor ki çaresiz yazıyorsunuz.Arkası gelmiyor ve kelimelerle söyleşi başlıyor.Hatıralardan silemediğimiz,Kıyıda köşede biriktirdiklerimiz,Ruhun bitmeyen hayal dürtüleri birer birerŞiirin o sonsuzluk saltanatının hükümran gücü olarakRuhunuzu kimi zaman rüyalarınızda da yalnız bırakmıyor.Sık sık uyanıyorsunuz.Yakınmalar ve yakarışlarla vücut verdiğiniz kelimelerinSultanlık cazibesinin muhteşem salvoları Ruhu yakıp kavuruyor.İniltiye, acıya ve zevke dönüşüyor bütün duygularınız ve şiirle bütünleşiyor büsbütün hayatınız.