Şerhu`l-Ahlaki`l-Adudiyye

1281 (1864) senesinde kisve-i tab‘a bürünmüş olan bu eser, 14. yüzyılda Abdurrahman b. Ahmed b. Abdülgaffar el-İci (v. 756/1355) tarafından yazılan Ahlak-ı ‘Adudiyye isimli risalenin bir tercüme-şerhidir.

Eserin telif edilmesi Müellif Mehmed Emin İstanbulî’nin insanların ahlaki bir düşüş yaşadığını müşahede etmesi üzerine o güne kadar Türkçeye tercüme edilmemiş olan Ahlak-ı ‘Adudiyye’yi tercüme etme fikrinin kendisinde hasıl olması neticesinde olmuştur. Dört makaleden müteşekkil olan eserin ilk bölümü, ahlakın teorik bahislerinin ele alındığı *Nazari Ahlak* başlığını taşımaktadır. İkinci makalede *Fazîletlerin Korunması ve Kazanılması* başlığı ile ahlâkın pratik meselelerine yer verilmiştir.

Eserde, *Ev İdaresi* başlığını taşıyan üçüncü bölüm ile *Şehir Yönetimi* unvanlı dördüncü bölümün yer almasıyla ahlakın bütün meseleleri ele alınmış; böylece okuyucuya kuşatıcı bilgiler sunulmuştur.