Kusurlu Bir Akşam Rüyası

lakin sözün hiçbir işe yaramadığıanlardan bize dönmüş kardeşlerimiz,kıblesine keder düşmüş uzak gölgelerive hep kırmızı bir lanete bulananakşamcı kadınlarıyla benim doğulu kentlerim,sokak köpeklerim, şarkılarımve levanten kaldırımlara güzel uzanmış meçhullerim,kalbim, orta yerli bir bahar da bilir bunlarıve gri bir istanbul akşamının içimize oturano kuşkusu neyse onu hatırlatanbu kasaba korkusu bekletir bizi bir şeylere.beklemek de biraz ölmektir çünkü.