Kim Bilir Belki

Nihayet geçtik denizi elhamdülillahEski bir şarkının nağmelerinde biriken hüzünÇıkıverdi ortaya ben tarassut edeyim derkenEski konağın yıpranmış mağrur duruşunuTemaşaya dalmışken geçmiş günler meseliDemek ki insan var oluyor böylece doğrusu.Öylece bir vakit bakmış olduysam çocuklarınSabi duruşlarına, sarılışlarına, sokuluşlarınaKucak dolusu sevginin gülücükler kondurduğuO görkemli evin sevimli odalarına hakikat bu yaBaktım o eski rüküş çarşının önünden geçerkenNe çok varmışım meğer ne çok fesleğen kokusu.