Kerem ile Aslı

Hayır hayır, olamaz! Gerçekten daha gerçekti gördüğü.Güneş gibi apaşikar, ay gibi pırıl pırıldı.Eşiğine fırlattı bedenini.*Ey yazgımın gülü! Ey alnımın ak yazısı!* diye bağırdı, *Söyle bana, hangi bağın gülüsün sen?*Peri dile gelerek, seslerin en güzeliyle,*Ey yüreğimin sancısı!* dedi, *Keşiş dağının gülü, İriskin bağının sümbülüyüm ben.

Sen de söyle bana, hangi rüzgar attı seni buralara?*Şehzade, anka kuşunun kanatlarına binmişti sanki,*Ey nergis bakışlım! Ey hilal nakışlım! Gönlümün rüzgarı getirdi beni buralara…*Elif ile lam gibi birbirlerine öyle bir sarıldılar ki...

Ne gözler görmüş ne kulaklar işitmiş böyle bir kavuşmayı.