Kağnı Ses Esirler

Yol amelesinin çadırı tarafından gelen saz sesi, ustaca çalınan bir meyandan sonra, susar gibi oldu ve bir erkek sesi o zamana kadar duymadığımız, fakat bize yabancı da gelmeyen bir halk şarkısı söylemeye başladı:Döndüm daldan kopan kuru yaprağa Seher yeli, dağıt beni, kır beni;Götür tozlarımı burdan uzağaYârin çıplak ayağına sür beni...Bu sefer ben de doğruldum. Saz tekrar kıvrak bir ara nağmesine başladığı hâlde, kulağımda hâlâ deminki sesin çınlamaları vardı.Arkadaşım, *Bu ne?* demek ister gibi yüzüme baktı.*Fevkalade!* diye mırıldandım