Kadınlar, Yağmur ve Kuşlar

Gökyüzünün gölgesinde oturuyorlardı. Hüzün gitmiş yerini sevinç almıştı...Olimpos`un eteklerinde, bir eylül sabahı uyandıklarında onlar uzak ve solgun çocukluk günlerini anımsayıp, umutla birleşen bir sese koşmaya hazırlanıyorlardı...Erkek elinden tuttu kadının...Dedi ki:"Gözlerin gülümsüyor yine!"Her sabah yaşlı güneşle uyanan iki sevgili el ele tutuşup suyla hesaplaştılar, rüzgâra yüzlerini sürdüler... Bir gece önce ay denize vururken oynadıkları oyun, tenha iskelede gök tanrısı Zeus`u bile kıskandırmıştı...

Peki aşk neydi onlar için?..O sırada genç kadın mavi zamanlar içinde düş kuruyor, Philippe Chabanex`in dizeleriyle avunuyordu...Senden gelir her ne varsa dünyadaSensin acısı tatlısı gecelerimin.