İPEK SABAHLIK

Suat Derviş, hayata ağzında altın kaşıkla merhaba dedi.Son nefesini yoksulluk içinde verirken, üzerinde saraylı annesinin hediyesi ipek sabahlık örtülüydü.Ülkesi için en iyiyi isteyen aydınların gördüğü eziyetten nasibini fazlasıyla aldı.Bu yolda, doğurmak üzere olduğu oğlunu kaybetti.Onlarca kez sinemaya ve sahneye uyarlanan fosforlu cevriye isimli romanında, *hayatının aşkı*nı betimledi.Bu eseriyle sadece kendi ülkesinde değil, pek çok ülkede de gönülleri fethetti.Nâzım Hikmet’in *başını eğemedim, gölgesini çiğnedim* diye şiirler yazdığı yıl, Suat Derviş sadece on altı yaşındaydı.Sonra biri güreşçi, biri romancı, öteki gazeteci olmak üzere üç koca eskitti.Almanya’da Suzet Doli ismiyle Almanların, Fransa’da Suat Derwish adıyla Fransızların kalbini çaldı.Yaşadığı dönemin kuşkusuz en iyi gazetecisi ve en çok okunan romancısı olan Suat Derviş’in soluk kesen dramını, ipek sabahlık’ta sevinerek, gıpta ederek, şaşırarak, acı çekerek okuyacaksınız.Tıpkı Nâzım Hikmet’in annesinin hayatının kaleme alındığı ela gözlü pars celile’yi ve bir Sabahattin Ali romanı olan yeşil mürekkep’i okurken olduğu gibi.