İki Cennet Birden

Bir insanda Allah korkusu varsa; bu korku o kimsenin kalbine yerleşmiş ve rûhuna kök salmış bulunuyorsa artık o kimseden ne cemiyete, ne insanlara bir kötülük gelir ve ne de kendisinden Kur`ân­ı Kerîm`in emirlerine, Allâh`ın kanunlarına aykırı bir davranış meydana gelir. Bu yüzden böyle kimseler, hiç kimsenin görmediği ve bilmediği bir yerde bile kötülük yapmaktan uzak bulunurlar. Allah`tan korkmayanlar ise, beşerin aldığı hiçbir tedbirden de çekinmezler.Böyleleri için; Kork Allah`tan korkmayandan! denilmiştir.

İnsanın, Allah korkusunu yitirmesi; gaf­letinden, nisyanından, kalbinin katılaşmasından meydana gelir. Yoksa insan sadece güneşi tefekkür etse Allah`tan korkar vücudundaki hassas nizâmı tefekkür etse, bir anda her şeyi altüst edebilecek kudreti düşünse tir tir titrer. Depremler, yıldırımlar, gök gürültüleri, şimşekler, kuvvetli fırtınalar, tehlikeli mahlûkat...Bütün bunlar bize Allâh`ın celâlini daima düşündürmeli ve bizi O`nun cemâline sığındırmalı.

İşte bu şekilde gerçekten Allah`tan korkanlar, işte onlar, son nefeslerinde îman selâmetinden ve âhirette de kolayca hesap verebilmekten emin olabilirler. Onlar için Rabbimiz de şöyle müjde veriyor: Rabbinin huzûrunda durmaktan korkan kimselere iki cennet vardır. (er­Rahman, 46)