Hayat Bir Şiir Ama Sana Dair

Babalarını kimse bilmezAma onlar, benim çocuklarımGözün gözüme her döndüğündeSaatlerce sancılanıyorumKonuştuğun her kelimeninHer harfine sabahlara kadarFeryat figan inliyorumTenin tenime her değdiğindeBen hamile kalıyorumBazen bir, bazen ikiz, inanır mısın?Üçüz bile kalemi sıkarak Kağıdı yırtarak doğuruyorumSıralarını karıştırıyorAdlarını bile koyamıyorumŞimdi bunlar; askere gidenlerOn beşinde, sekizinde, beşindeVelhasıl, bir günlük bile varMeme emmez, biberon bilmezlerOnlar büyüdükçe, ciğerimi sökerÇoğaldıkça, yüreğimle beslenirler