Fazla Uzaklaşmış Olamam

Her akşam adım korkak ve yanlışÇağrılıyor şehrin belermiş hunharınaİyi yaDaha bozgun bir yüze benziyorum her çağrıdaEn aşağılık yenilmişiyim ne de olsa tarihinYenilip duruyorum,Birbirinin uzaklığına taşınan kentlerdeSanki ayağı kırık bir kısrağı durmadan öpüyorum Çarşılara benzeyen onca şeyin arasındaŞu kasığıma kaypakça yerleşen çürük;İşte gözlerimde gözlerimde ve gözlerimin uzak CezayirindeBilmem nesi felçli bir menekşenin Ah bu nasıl tahrikNasıl uzaktaVe Cezayirde olan bir ne güzelsin!