Eteklerimde Bahar

Zekine Arslan’ın şiirleri hayatına acı sızan bir insan yaşamının tezahürü. Bu şiirler; Aldanışlar, kırgınlıklar, düşüp kalmalar, hüzünler, ayrılıklar ve daha nice duyguyu barındıran ama aynı zamanda alacakaranlığın sınırında duran şiirler.*Eteklerine bahar serpilmiş,Doruklarında kar taşıyan dağımYamaçlarım çiçek çiçek çocukluğumTedirgin tavşanlarım tırmanıştaBağrım oyuk, delik deşikHer oyuktan yaşam fışkırmaktaYalnızlığım kök salmış toprağımaDişi umutlar yuva yapmış dallarınaGövdemde sürünen kertenkeleBiraz daha yaşamak adınaKuyruğunu çıkarıp atmış zamanaZaman oyalanmada Salına salına gezen Düşlerim ceylanlarBaharın başında,Av yasaklarında,En nazlı yerlerinden vurulurlarEteklerimde bahar,Doruklarımda kar.*