Eşik

Beyaz ve mavilarimi aldın bendenKırmızı öldü sonra benim içinYalnızlığımın adını siyah koydumIşığımı siyahın kesti sonra Sana teslim yüzümü, gökyüzüne mahkum ettinBulutların uzak, mağrur, bulanık ve karanlık yüzün beni hapsettinOradaydım, tek kelime bile etmedinGüneş yapraklarına vurdukça gölgesi büyüyen bir ağaç gibi sustunYalnızca Sustun.