Dokunmak Acıtmamalı Teni

Boş salıncaklarda kaldı çocukluğumAğzımı ekşiten bu tatDerimin altına yerleşen bu korkuÖfkenin soğuk nefesi iliklerimde eserkenIsıtmıyor dokunmalar artık beniÇünkü dokunmak acıtmamalı teniBir şeyler eksik yarım kalıyorsa hepSusmam kabullenmekten değilAdıma vurulmuş kelepçelerdendirYıkık bir duvara bel bağlayıpBen gibi gülüpBen gibi ağlamayı unutmaktandırVakitsiz bastıran kışlardırYeşermemi istemeyenYavan sevdalardan kalanYosun tutmuş taşlardır ayağıma batanUçsuz bucaksız dönencelerGünden güne hummalıBir hiç bıraktılar benden geriArtık ısıtmıyor dokunmalar beniÇünkü dokunmak acıtmamalı teni