Denize Doğru

Denize Doğru’da aile parçaları, kırıklar sadelik maharetiyle ayıklanıyor. Tasnif yönteminin odağında vicdan ve merhamet serili. Nazlı Kırcı anlatıcı olarak taraf tutmuyor, bir gözlemevinden bakıyor kahramanlarına; kahramanlarının neden sustuklarını, beyhude konuşma çabalarına giriştiklerini biliyor.

Hevesi kursağında kalmışların, hayalleri tamamına ermemişlerin hikâyelerini anlatıyor.Nazlı Kırcı, ilk öykü kitabı Denize Doğru’da, bir çocuk belleğini diri tutarak bugüne, erişkinliğe varıyor. *Ölenler gerçekten bizi cennette mi bekliyor?* Kadının dudağının kenarındaki gülümseme silindi, çenesi titredi. Sorunun cevabını arar gibi bakışlarını üstündeki örtüye yöneltti. *Galiba,* dedi sonunda. *Nereden biliyorsunuz?**Anlamadım.**Öyle olduğunu nereden biliyorsunuz?**Bilmiyorum,* dedi kadın. Yüzünü buruşturup elindeki mendilden parçalar kopardı. *Öyle olmasını istiyorum.* Elindeki tabağı kadına uzattı Melike. *Peki, ya hayvanlar?* *Hayvanlar mı?**Onlar da bizi cennette bekliyor olacak mı,* dedi.

Yatağın kenarına oturup camdan dışarı baktı. *Bu serçeler nereye gidecek?*