Beng ü Bade

Beng ü Bâde, büyük ozan ve bilgin Fuzûlî’nin yazdığı küçük bir mesnevidir. Kitabı 1508 yılında Irak’ı fetheden Safevî hükümdarı Şah İsmail Hataî’ye ithaf etmiştir. Simgesel bir dille kaleme alınmıştır.

İrfan-Aşk ehlinin anlatımlarında kullandığı bütün nesneleri kendisine araç olarak kullanarak halkı uyandırma amacı taşımaktadır. Kitap Osmanlı dönemi Türkçesinden günümüz Türkçesine uyarlanmış ve Fuzûlî’nin anlayışı çerçevesinde şerhedilmiş-açıklama yapılmıştır. Fuzûlî’nin gençlik döneminde yazdığını bildiğimiz *Beng ü Bâde* yani *Esrar ve Şarab* ile asıl anlatmak istediğini Fuzûlî kitabında açıkça anlatmıştır.

Bu dizeler kitabın hangi konuda ve ne amaçla kaleme alındığını göstermektedir:*Sen ki dünyada içki ehliysenEğlence makamının sakiniysenKeyifle içtiğin saf Mey’dir.Kevser ummak sana insaf değildir.Mey’den geç garezin Kevser ise Yoksa al nakdi, hiç isteme nisye (veresiye)*Budur hüner ki sana açıkladımKavrayış ehline sor ki ben ne yaptım