Bekir`in Arabası

"Arabanın arka tekerlekleri boşa çıktı, ok birden dikildi. Az daha beni de alacaktı aşağıya. Araba uçtu, gitti.

İki beygir birden kişnediler. Ben ellerimi yüzümden çektim. Kenara vardım, baktım. *Hey Koca Bekir…* dedim. *Araban gayri uçurumun dibinde.* Tekerleklerden biri hâlâ aşağıda dönüyordu.

Yem torbalarının saplarını omuzlarıma taktım. Hayvanların yularlarını geçirdim koluma. Ağır ağır kasabanın yolunu tuttum.

Gözlerimin önünde o süslü araba vardı. Yumuşak minderleri, saçaklı perdeleri, tahta kısımlarında renkli resimleriyle, o içinde günlerce yattığım süslü araba.*Kemalettin Tuğcu Bekir’in Arabası kitabında; araba sevdası yüzünden hayata küsen bir adamın, kendini oğluna ve işine adamasını; yeniden hayata dair heyecan duymaya başladığında ise her şeye geç kaldığını hissetmesini anlatıyor. Her kitabın arkasındaki sözlük ile yazarın kurduğu dünyayı bozmadan okurlara sunuyoruz.