Bahçe Biziz Gül Bizdedir

Alevi-Bektaşi kültürünün iç içeliği bir bütünlük oluşturuyor. Ancak geleneksel kültürümüzde Nasrettin Hoca ile eşdeğerli Bektaşi Babası`dır. Bu nedenle genelde hep Bektaşi mizahından söz açılır.Merakımı çekmiştir.

Alevi dünyasının enlem ve boylamlarında yer alan nice tarikattan niçin yalnız Bektaşi mizahının fıkraları dilden dile dolaşıyor?Bu güzelim dünyanın serdengeçtilerinden Miyase İlknur`a bir gün sordum:-Alevi fıkraları yok mu?-Olmaz olur mu?..Dağınık, savruk, unutulmaya dönük Alevi fıkraları `dost meclisleri`nde su üstündeki kaydırak taşları gibi sekiyorlardı; bir süre sonra bellek denizinde kaybolup gitmeleri işten değildi. Miyase İlknur, bu iş için biçilmez kaftandı, üstlendiği işlevin üstesinden hakkıyla geldi ve zengin belgeselin ilk kitabını yazdı. Alevi`nin mizah yeteneği Kerbela Tragedyası`nın gözyaşlarından süzülüp Anadolu`da çiğ tanelerine dönüşmüştür.

İlk bakışta Bektaşi Babası`nın mizahıyla Alevi yaşamından derlemelerin aynı özde oldukları görülüyor; bu kültürleri birbirinden ayırmak olanağı zaten yoktur; Miyase İlknur`un belgeseli `halkbilim` açısından kendine özgü bir toplumsal yaşamı da sergiliyor; bu yaşamın gereklerini, törelerini, önceliklerini ve sonralıklarını da içeriyor.Mizah adı verilen sihirli dünyaya yabancı olanlara, espri özgürlüğünün tadına varamayan ham ervaha, bu kitaptaki kimi anekdot ters gelebilir. Anadolu`nun engin hoşgörüsünde yaşamın anlamına nüktedin tadıyla tuzuyla katkıda bulunan kültürün özgürlüğünü bilenler içindir bu derleme...Bir toplum kendi kendisiyle alabildiğine alay etek olgunluğuna kavuştuğu zaman uygarlığa kapılarını açmış olur."