Aslında Hüzündü Hepsinin Yaşadığı

...Dünya üzerindeki tüm insanlar, pırıl pırıl güneşe yüzleri dönüp, hafif esen rüzgarda dans eder gibi sallanan, altın sarısı ay çiçeği tarlalarının aydınlığında yaşayabilseydi......Erkekler, ` dolaylı ve dokundurmalı` konuşmaları pek anlamıyorlar. Ya da anlamak istemiyorlar! İşlerine gelmiyor kurulu düzeni bozmak.Evlilik monotonlaştığında erkeklere pek bir şey olmuyor.

Yaşamlarını pekala `çok yönlü-bol mönülü` olarak sürdürüyorlar. Kadınsa ,aptal gibi oturuyor ve bekliyor. Hep bekliyor.

Hiç gelmeyecek olan `Godot`yu bekler gibi......Sınırsız olsaydı şu dünya. Herkes kendi dini inancı içinde yaşarken, karşısındakinin inancınada saygı duyabilseydi.Savaşlar, çirkin silahlar hiç olmasaydı...