Anna Karenina

Peronun ta ucuna kadar yürüdü. Bir yük treni yaklaşıyordu. Ayakalrının altındaki toprak sallanır gibi oldu.

Bir an kendisini yeniden trende sandı. Birden raylara götüren merdivenleri hızla indi. Trenin geçeceği yerin yakınında durdu.

Vagonların alt kısımlarına, zincir ve vidalara dikkatlice baktı. Trenin gölgesinde, traversleri örten kömürle karışık kuma bakarak, `oraya!` diye düşündü. Haç çıkardı, sanki her şeyi örten karanlık birden ortadan kalktı.

Tüm hayatı gözlerinin önünde canlandı.