Zilant

Tatarca "yılan" (елан) sözcüğünden Rusçaya geçmiştir. Eski Türkçe Zılan/Çılan/Şılan kelimeleri yine yılan manası taşımaktadır.

Öte yandan Tatarların kendileri de bu yaratığa Farsça kökenli "Ajdaha" (ejderha) kelimesiyle sık sık atıfta bulunurlar.

Ejderha başına, kuş gövdesine, tavuk bacaklarına, yılan kuyruğuna, köpek kulaklarına sahiptir. Kırmızı kanatları, keskin dişleri, koyu gri pullu tüyleri bulunmaktadır. İdil-Ural halklarının inanışlarına göre 100 yıl hayatta kalan her yılan, bir Ajdaha'ya dönüşür.

1552 Rus işgalinden önce Kazan şehrinin veya Kazan hanlığının herhangi bir arması içinde kanatlı bir ejderha veya yılan görüntüsünün bulunduğuna dair güçlü bir kanıt yoktur. Günümüz Tatar köylerinde armalar ya da şehir sembolleri uygulaması bulunmaz. Zilant'ın Kazan'ın simgesi olarak işlevi, çoğunlukla Rus kültürünün etkileşimi sonucudur. Ancak yine de Tatar kültüründeki efsanelerde kanatlı yılanların bahsi sıklıkla geçer.

Bir hikâyeye göre, güzel bir kız Eski Kazan'da yaşayan biriyle evlenir. Kazansu Nehri'nden su almak zorunda kalınca Han'a (şehrin yönetici beyine) başkentinin kötü bir konumda olduğundan şikayet eder. Şehri Zilantaw (Yılandağı) tepesine taşımasını tavsiye eder ve Han da bu fikri benimser. Ancak tepe çok sayıda yılan tarafından istila edilmiştir. Liderleri ise iki başlı dev bir yılandır. Bir kafası sadece ot yerken diğer kafası bakire kızları yutmaktadır. Bir büyücü, tepenin yakınında saman ve odun yığınından bir kule inşa edilmesini önerir. İlkbaharda yılanlar yuvalarından çıkıp saman yığınına girince ateşe vermek için bir yiğit gönderilir. Ancak devasa iki başlı yılan-ejderha, Kaban gölüne kaçar. Hikâyeye göre hala gölün sularında yaşamakta ve zaman zaman insanlardan intikam almaktadır.

Efsanin varyantlarında savaşçı yiğit tarafından altı parçaya bölündüğü de anlatılır.