Yeni Osmanlılar

Yeni Osmanlılar ya da Genç Osmanlılar, 1865 yılında, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Tanzimat reformlarından memnun olmayan ve bu reformların yeterince ileri götürülmediğine inanan bir grup Osmanlı aydını tarafından kurulan gizli bir örgüttü. Genç Osmanlılar, imparatorluğun varlığını koruyarak ve Avrupa geleneğine uygun anayasal bir hükûmet kurarak Osmanlı toplumunu modernize etmeyi amaçladılar. Genç Osmanlılar ideolojik olarak sık sık fikir ayrılığına düşseler de, yeni anayasal hükûmetin en azından bir ölçüde İslam'a dayanması gerektiği konusunda hemfikirdiler. "Osmanlı siyasi kültürünün temeli olarak İslam'ın devam eden ve esaslı geçerliliğini" vurgulamak için, İslami hukuku liberalizm ve parlamenter demokrasiyle sentezlemeye çalıştılar. Genç Osmanlılar, özellikle İkinci Fransız İmparatorluğu'nun anayasası olmak üzere, Avrupa hükûmetlerine benzer bir hükûmet kurmanın yeni yollarını aradılar. Bu topluluğun önde gelen üyeleri arasında İbrahim Şinasi, Namık Kemal, Ali Suavi, Ziya Paşa ve Agah Efendi gibi yazarlar ve yayıncılar bulunmaktaydı.

1865 yılında ortaya çıkan, Osmanlı milliyetçiliğini savunan, Montesquieu ve Rousseau gibi Fransız Devrimi'nin kavramcılarını benimsemiş, Osmanlı'nın ilk anayasasını ve parlamenter sistemini geliştirmiş devlet adamlarıdır. Çoğunlukla Jön Türkler ile karıştırılmalarına rağmen, bu grup Tanzimat reformlarını yeterli bulmayan bürokratik, mükemmeliyetçi ve demokratik çözümü öngören kesimdir.

Osmanlı modernleşme hareketi, yönetici elit içindeki dar bir grubun, gelgitler yaşamasıyla devam eden bir süreçti. Modernleşme yanlısı yönetici elit, Tanzimat sonrasında kendi içerisinde önemli bölünmelere uğramıştı. Tanzimat modernleşmesi, bir anlamda kendisini tamamlarken diğer bir taraftan da kendi zıddını oluşturmuştu. Tanzimat modernleşmesinin eleştirisi olan ve Genç Osmanlılar hareketi olarak tanımlanan genç yönetici elit adayları, Osmanlı modernleşme hareketi içinde, modernleşme yanlısı grup içinde muhalefeti oluşturuyordu. Genel olarak bilinenin aksine, Genç Osmanlılar hareketi homojen bir siyasi grup değildi. Genç Osmanlılar hareketi içerisinde bulunan yönetici elit adaylar bazen birbirleriyle uyuşan fikirlerle bazen de birbirlerine tamamen zıt olan fikirlerle varlıklarını devam ettirmişlerdi. Genç Osmanlılar örgütsel, tutarlı ve hedefleri belirlenmiş olan bir grup değildi.