Tel el-Hüveylife Muharebesi Hazırlık safhası

31 Ekim’de Birüssebi’nin kaybedilmesi, Yıldırım Ordular Grubu komutanı ve karargâhını şaşkınlığa uğrattı. Birüssebi garnizonu, Osmanlı savunmalarının Tel eş Şeria çevresine ve kuzeyde, Birüssebi’nin yaklaşık 10 mil (16 km) kuzeyinde ve Şeria’nın yaklaşık aynı mesafe doğusunda bulunan Tel el'Hüveylife’ye çekildi. Bu hat, Birüssebi–Kudüs yolunun yaklaşık 5 mil (8,0 km) batısından uzanan bir savunma hattını teşkil ediyordu. Mevcut bütün yedek birlikler kısa sürede Hüveylife bölgesine sevk edildi. Burada, Osmanlı savunucuları yeni bir savunma hattı kurabildi ve Gazze’yi savunan 22. Kolordu’dan 19. Tümen bu bölgeyi takviye etmek üzere gönderildi.[b]

Osmanlı kuvvetleri Birüssebi’den çıkarılmış olsa da, Gazze’den Akdeniz kıyısına kadar uzanan Osmanlı savunma hattının geri kalanı yerinden sökülmemiş, yalnızca “sol kanadı geri atılmış, fakat kırılmamıştı.” Hattın geri kalanı, özellikle Hareira, Şeria ve Gazze bölgelerinde güçlü biçimde savunulmaya devam etti; ancak Birüssebi’nin kaybı, EEF süvari birliklerinin Birüssebi’den Hebron ve Kudüs’e uzanan yolun üzerine konuşlanmasına imkân tanımıştı. Kress von Kressenstein, Hüveylife’deki Osmanlı birliklerini takviye etmek üzere Sekizinci Ordu’ya bağlı üç piyade taburunu gönderdi. Bu birlikler, bölgedeki tek metalled (taş döşeli) yol olan ve kuzeye, Hebron ile Kudüs’e —yaklaşık 80 km uzaklıktaki— doğrudan uzanan hattı, EEF süvari ilerlemesinin tehdidinden korumakla görevlendirilmişti.

Birüssebi ile, kayalık tepelerin yükselerek Yahudiye Dağları’nın parçası hâline geldiği Bir Hüveylife’deki kuyu ve sarnıçlar arasındaki bölge, bir “taş çölü” olarak tanımlanmıştır; “susuz, kayalık sırtlar ve vadiler” ile kaplı, yer yer küçük ekili alanların “dik yamaçlı çıkıntılar” arasında yer aldığı bir coğrafyadır. Nadir su kaynakları çoğunlukla küçük derelerde bulunuyordu; Kudüs’e Edh Dhahariye, Hebron ve Beytüllahim üzerinden uzanan yol ise bir dizi sırt boyunca ilerliyordu.

Tel el'Hüveylife’nin stratejik bakımdan önemli yüksekliği yalnızca çevredeki bütün araziye hâkim değildi, aynı zamanda bölgedeki en iyi su kaynağını da barındırıyordu. Bununla birlikte, EEF 31 Ekim’deki muharebe günü boyunca önemli fakat sınırlı su kaynaklarını keşfetmişti. Yeni Zelanda Süvari Tümeni, Birüssebi’nin doğusunda Vadi el Malah’ta su buldu; 2. Hafif Süvari Tugayı ise Bir Hammam’ın kuzeyindeki küçük bir vadide üç tugayı idare edecek kadar, ayrıca Vadi Hora’da iyi miktarda su kaynağı tespit etti. Auckland Süvari Alayı da Bir Salim Abu Irgeig vadisinde bir tugayı besleyebilecek miktarda su buldu.