Poti Kuşatması (1770-1771) Kuşatma sonrası

Totleben, Poti'yi ele geçiremediğinde, bunu I. Solomon ve II. Katsia Dadiani'ye bağladı ve Zakhar Çernişev'e [en] yazdığı bir mektupta onları şehri terk etmesi için baskı yapmakla ve kendisine yeterince yardım etmemekle suçladı. Gerçekte ise Totleben, hem Ahıska Paşası'nın doğu Gürcistan'daki İmereti Krallığı'na yaptığı saldırı hem de Osmanlı-Abhaz ortak kuvvetlerinden oluşan 6.000 kişilik bir ordunun garnizona yardım için yola çıkması nedeniyle geri çekilmek zorunda kalmıştı.

Totleben, Sankt-Peterburg'a itibarsız bir şekilde çağrılmasına rağmen cezalandırılmak bir yana, İmparatoriçe tarafından ödüllendirildi. Bu sırada, Gürcistan'daki Rus sefer kuvvetlerinin komutası Tümgeneral Aleksey Sukhotin'e [ru] devredildi. Sukhotin Mayıs 1771'de Gürcistan'a vardığında Rus askerlerinin "çıplak, atsız ve neredeyse silahsız" olduğunu gördü. Ancak Sukhotin, Totleben'den daha iyi değildi. I. Solomon ve II. Erekle ile daha kötü ilişkiler geliştirdi ve onların tavsiyelerini ciddiye almadı. Totleben gibi, yerel halk tarafından da sevilmiyordu. Sukhotin, I. Solomon'un itirazlarına rağmen 1771 yazında Poti'yi 4.000 askerle kuşattı. Ancak ordu kampında sıtmanın yayılması sonucu ordusunun yarısının (2.000 asker) ölmesi üzerine geri çekilmek zorunda kaldı. Sukhotin'in kendisi de hastalığa yakalandı ancak iyileşmeyi başardı.

Gürcistan'daki sefer harekâtının büyük ölçüde başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından Büyük Katerina, Rusya'nın 1769'da Kafkaslar'a ilk kez girmesinden sonra Mayıs 1772'de Kuzey Kafkas Hattı'ndan [en] askerlerin çekilmesini emretti. Bu durumu fırsat bilen Osmanlı İmparatorluğu, Süleyman Paşa'nın liderliğinde Kobuleti'yi ele geçirerek Trabzon Vilayeti'ne kattı.