Poti Kuşatması (1770-1771) Kuşatma

Poti'ye ulaşan Totleben şehri hemen kuşattı. Ancak kuşatma uzayıp aylarca sürecekti. Bir süre boyunca I. Solomon, Poti'ye ulaşması amaçlanan Osmanlı yardımlarını Gurya'da engelledi. Nikolai Iazikov 5 Şubat 1771 tarihinde Şansölye Nikita Panin'e [en] yazdığı bir mektupta "sürekli top ve tüfek atışı altında yaşadıklarını" ve "tek kurtuluşlarının düşmanın kendilerini affetmesi olduğunu" belirtti. Bu noktada, başlangıçta 2.000'in üzerinde olan Rus kuvveti, büyük ölçüde hastalıklar ve erzak eksikliği nedeniyle 1.200'e düşmüştü. Diğer yandan Totleben, çevresindekilerle sürekli tartışıyordu.

Uzayan kuşatma başarısızlıkla sonuçlanınca, I. Solomon Totleben'i şehirden çekilmeye zorlamaya çalıştı. Buna karşılık Totleben, Megrelya ve Gurya soylularını Solomon'a karşı isyana teşvik etmeye çalıştı. Ancak bu girişimin herhangi bir sonucu olmadan önce, bazı subayları tarafından Sankt-Peterburg'daki imparatorluk sarayına şikayet edildi. Iazikov, düzenli olarak Şansölye Nikita Panin'e bu mesele hakkında yazılar gönderdi ve bir mektubunda şöyle diyordu: "Kont [Totleben], burada kalan son kişi dahil hiç kimse tarafından çekilebilir durumda değil ve açıkçası, eğer Kont burada gelecek kampanya için kalırsa, [bizi] yalnızca kötülük bekliyor". Panin, bu raporu Büyük Katerina'ya gösterdi ve bu durum Totleben'in görevden alınarak 24 Ocak 1771 tarihinde Rusya'ya itibarsız şekilde geri çağrılmasına neden oldu.

Totleben, nihayetinde 17 Şubat 1771 tarihinde Poti kuşatmasını kaldırmak zorunda kaldı. Birden fazla faktör (örneğin yaygın hastalıklar ve aşırı erzak eksikliği) bu yenilgiye katkıda bulunsa da, Totleben bölgeden çekilme kararını 14 Şubat'ta, Keleş Ahmed Bey Şervaşidze [en] (Abhazya Prensliği'nin prensi) liderliğindeki 6.000 kişilik Osmanlı-Abhaz kuvvetinin Poti garnizonuna yardım için geldiğini öğrenince aldı.