Nakşa Seferi Sefer öncesi

Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması 1537 ve 1538 yıllarındaki Ege seferleriyle Venedik'e bağlı Nakşa Dükalığı'nın bazı adalarını ilhak etmiş, Dükalığı ise (Cezire-i Efrenç adıyla) vergi veren tâbi bir devletçiğe dönüştürmüşlerdi. 1540 yılında Venedik'le üç yıllık savaşı sonlandıran Antlaşma uyarınca, Dükalığın Osmanlılara bağlandığı Venediklilerce de kabul edilmiş; öte yandan Osmanlılar da sancak olarak teşkilatlandırmadıkları bu adalardaki idareyi yine aynı Venedikli yönetici aileye vermişlerdi.

1564 yılının sonunda 50 yıl düka olarak hüküm süren IV. Giovanni'nin ölümü üzerine yerine oğlu (aynı zamanda Santorini ve Berre adalarının yöneticisi) IV. Giacomo geçti. Aynı yıl bir berat-ı şerif ile Osmanlı İmparatorluğu IV. Giacomo'nun dükalığını ve vergi toplama yetkisini teyid etti. Dükalık ise Osmanlı İmparatorluğu'na yıllık 162.000 akçe vergi vermeye devam edecekti (109.609 akçe Değirmenlik ve Şıra adaları için, 52.391 akçe ise Santorini ve Berre adaları için).

Bununla birlikte, yeni Dükün idaresi altındaki ada halkını aşırı vergilendirmesi ve Katolik ruhban sınıfının cariyelerle yaşantıları adaların Rum Ortodoks halkında huzursuzluğa yol açtı. Rum halkın Osmanlı başkentinden idarecilerinin değiştirilmesini talep eden iki elçinin gönderilmesini müteakip Dük IV. Giacomo da verginin bir bölümüyle İstanbul'a gittiyse de, adaların idaresinden azledildi ve hapse atıldı.