Melviye Muharebesi (1692) Arka plan

Hadj Chabane, Raïs'in Taifa'sı tarafından kısa bir süre önce Dey seçilmeti. Devam eden topraklarını yağmalama çabaları sonucunda Fas Sultanı'na savaş ilan etmeye karar verdi. Osmanlı Cezayiri ile Fas arasındaki sınırlar ilk kez 1551'deki Tlemcen Savaşı sırasında Moulouya'da belirlendi. Bu, Oujda şehri 1647'de Alevi Sultanı Sidi Muhammed tarafından geçici olarak fethedilene kadar sabit sınırdı. Daha sonra iki taraf arasında yapılan bir barış anlaşması, sınırı Tafna'nın aşağısında (Moulouya nehrinin yukarısında) sınırladı.

Moulay İsmail, hükümdarlığının ilk yıllarında Cezayir'e iki kez sefer düzenlemişti; her iki seferde de yenilgiye uğradı; 1672'de Tlemcen'de ve 1678'de Oued Za'da. Fas'ın Moulouya yukarı nehrinin doğusuna, ardından da Cezayir topraklarına yönelik akınları, Hacı Çabane'nin Sultan Moulay İsmail'e savaş ilan etmesine yol açtı.

Moulay İsmail, Oujda'ya vardığını öğrendi ve adımlarını takip etmeye çalıştı, ancak Cezayir ordusu ona Moulouïa'nın bir geçidinde ulaştı ve bu da Cezayirlilerle çatışmalara yol açtı. Cezayir sınırındaki bu gerginlikler, Moulay İsmail'in, Avrupalıların gözünde İstanbul Sultanı ile "dini eşitliğinin" tanınmasını istemesi nedeniyle ortaya çıktı. Fransa ile Osmanlıların ittifakı ilgisini çekti çünkü bunun İspanya'ya karşı bir fırsat olabileceğine inanıyordu; veya Cezayirlilere karşı savaş durumunda İstanbul Sultanı ile Fez arasında bir anlaşma getirme fırsatı. Moulay İsmail, Tunus beyiyle ittifak yapmayı bile teklif etti.