Mehmed Orhan Osmanoğlu

23 Mart 1907 tarihinde Üsküdar'da doğdu, Enver Paşa'nın şehzadeleri eğitme politikası onun çocukluğunda başlamıştı. Galatasaray Lisesinden (Mekteb-i Sultani) mezun oldu ve Harp Okuluna devam etti. 15 yaşındayken ailesiyle beraber sürgüne gönderildi. Annesi ile babası ayrıydı. Babasıyla arası da hiçbir zaman iyi olmadı. Sürgündeyken bu yüzden Peşte'de (Macaristan), babasının yanında fazla kalmadı. Amcasının yanına Beyrut'a (Lübnan) gitti. Burada yazıldığı mektepte bir papazla kavga etti ve okuldan kovuldu. Amcasını severdi ama bu yaptığından dolayı daha fazla orada kalamadı. Tekrar Peşte'ye döndü. Orhan, Peşte'de fazla durmadı. Fransa'nın Nice şehrine, halası Naime Sultan'ın yanına gitti. Halasının yanında da fazla durmayan Orhan, Arjantin'in başkenti Buenos Aires'e vapurdan ikinci mevki bir bilet alıp gitti. Şehre indiğinde cebinde 8 frank vardı.

Buenos Aires'te bir fabrikada iş buldu. İlk aylarda hamallık yapıyordu. Orada çalışan dört Kayserili ile ahbap oldu. Kürt Bayram Ağa'nın, "Sen 50 kilo, çuval 70 kilo. Ben bu işe çok şaşti," demesini hiç unutmadı. Fabrikada 6 ay çalışmıştı. Sonra bir garajda iş buldu. Otomobil tamirinde çalıştı ve araba sürmeyi öğrendi. Bir sene şoförlük yaptı. Burada bir kızla tanıştı. Lübnanlı zengin bir ailenin kızıydı. Osmanlı Hanedanından olduğunu söyleyince bu fakir adama, babası kızını vermeyi kabul etti. Ama hanedandan olduğunu ispatlamasını şart koştu. Mehmet Orhan, müstakbel kayın pederinin, o sırada Fransa Nice'te bulunan hanedanın reisi, son halife Abdülmecid'e telgrafla kendisini sormasını istedi. Ama halife bir cevap yazmadı.

Yalancı durumuna düşen Orhan da kızdan ayrıldı. Yıllar sonra halifeye neden cevap atmadığını sorunca, "Borcun vardı sandım, o yüzden," cevabını aldı. Buenos Aires'te yaklaşık iki buçuk sene zaman geçiren Mehmet Orhan, oradan ayrılıp önce Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti. Sonra Nice'e geri döndü. Halasının yanında kaldı. Sonra Mısır'a, akrabalarının yanına gitti. Mısır'da eski İstanbul ailelerinin yakından tanıdığı Prens Yusuf Kemal'i buldu. Ondan bir otomobil almak için borç istedi. Prens onu kırmadı. Üstüne bir de küçük bir maaş bağladı ki bu maaş 1940 yılına kadar dünyanın neresine giderse gitsin hiç kesilmeden geldi.

Orhan, Mısır'da bir Plymouth araba aldı. Bu ilk arabasıydı. Beyrut-Şam-Bağdat arasında uzun yol yapıyordu. Plakasında Arapça ‘Prens Mehemmed Orhan’ yazıyordu. Bu sırada Mısır'da gazeteciler II. Abdülhamid'in torununun şoförlük yaptığını yazdılar. Mısır polisi ona trafik cezası yazmıyordu. Bir gün yanlış bir yola girdiği için mahkemelik oldu. Hakim hanedandan olduğunu öğrenince mahkemeyi kapatıp, beraber yemeğe gittiler. Mehmet Orhan, bu sefer Mısır'dan ve şoförlükten sıkıldı. Arabasını satıp, tekrar Nice'e gitti. Burada ilk evliliğini yaptı. Bir de kızı oldu. Ama bir yıl yedi ay sonra boşanacaktı.

Nice'ten sonra bir tanıdık vasıtasıyla Arnavut Kralı Zogo'nun yanına, Arnavutluk'un başkenti Tiran'a gitti. Kralın yaveri oldu. Yüzbaşıydı. Bu sırada uçak kullanmayı öğ

12 Mart 1994 tarihinde Nice'teki evinde öldü.

• Nafia Yeğen'den: Fatma Neclâ Sultan (d. 1933-1993)
• Marguerite Irma Fournier 'den: üvey oğlu Mehmet Selim Orhan (d. 1943), Hanedan Reisi olmadı
• Sultanzâde Mehmet Erol Mangoş (d. 1954) (Necla Sultan'ın Birinci eşinden)
• Sultanzâde Osman Cem Germann (d. 1963) (Necla Sultan'ın İkinci eşinden)
• Alberto de Marcos Efendi (1962) Brezilya'nın bilinmeyen yerin oğlu
• Sultanzâde Mehmet Erol Mangoş (d. 1954) (Necla Sultan'ın Birinci eşinden)
• Sultanzâde Osman Cem Germann (d. 1963) (Necla Sultan'ın İkinci eşinden)
• Alberto de Marcos Efendi (1962) Brezilya'nın bilinmeyen yerin oğlu