Lütf-ü Hümayun

Lütf-ü Hümayun 64,0 m uzunluğunda, 9,1 m genişliğinde ve 3,9 m su çekimindeydi. Deplasmanı 1.313 ton (1.292 emperyal ton; 1.447 kısa ton) idi. Gemi demir ve tahtadan kompozit olarak inşa edilmişti ve tahta kaplıydı. Heybetnüma tasarımının küçültülmüş bir versiyonuydu. Tek bacası vardı.

Gemi, gücünü bir vida pervaneyi çeviren üç silindirli tek bir dikey üçlü genleşme buhar motorundan alıyordu. Tersane-i Amire tarafından üretilen motor, buharını kömürle çalışan kazanlardan alıyordu. Motor 2.160 nominal beygirgücü (1.610 kW) üretebiliyordu. Geminin tasarlanan azami hızı 14 knot (26 km/h; 16 mph) idi, gemi denemelerde 12 knot (22 km/h; 14 mph) hıza ulaştı. Lütf-ü Hümayun 205 metrik ton (202 emperyal ton; 226 kısa ton) kömür kapasitesine sahipti.

Geminin orijinal tasarımı dört adet 170 mm L/25 QF Krupp top, altı adet 120 mm L/25 QF Krupp top, dört adet 47 mm QF Hotchkiss top, altı makineli tüfek ve iki 450 mm torpido tüpü olarak planlanmıştı. 1896'da hizmete girdiğinde önde üç adet 170 mm L/25 QF Krupp top, gemi ortasında sponsonlarda altı adet 120 mm L/25 QF Krupp top, altı adet 47 mm QF Hotchkiss top ve iki 450 mm torpido tüpü taşıyordu. 1899'da silahları iki adet 150 mm L/40 QF Krupp top, iki adet 120 mm L/25 QF Krupp top, dört adet 37 mm QF top, iki 450 mm torpido tüpü olarak değiştirildi. 1905'te silahları söküldü.

1880'de sipariş edilen geminin Tersane-i Amire'de yapımına 1882'de başlandı. Gemi on yıl süren inşaatın ardından 16 Ağustos 1892'de denize indirildi ve dört yıl süren donatımın ardından Temmuz 1896'da deniz denemeleri yapıldı. Ekim 1896'da hizmete girdi. Gemi kariyerini İstanbul'da sabit eğitim gemisi olarak geçirdi. 1905'te silahları, makineleri ve direkleri söküldü. Ansaldo tarafından İstanbul'da yeniden inşa edilmesi planlansa da bu gerçekleşmedi. 1908'de hizmetten çıkartılarak, Kasım 1909'da sökülmek üzere hurda olarak satıldı. Sökülmesi 1921'e dek sürdü.