Kanije Kuşatması (1690)

Kanije Kuşatması, II. Viyana Kuşatması'nın ardından gerçekleşti. 60.000 kişilik Habsburg-Macar ordusu 13 Nisan 1690'da kaleyi ele geçirdi ve garnizona güvenli bir şekilde geri çekilme imkanı verildi.

Kanije Kalesi, Osmanlı-Habsburg savaşları sırasında çok önemli bir yerdi çünkü Güney Trans-Tuna bölgesi sınırlarında yer alıyordu. Kale Uzun Avusturya Savaşı sırasında Türklerin eline geçti ve vilayet merkezi yapıldı. Kanije, Habsburg topraklarına yapılan baskınlar ve akınlar için bir toplanma noktası görevi görüyordu.

1663-1664 Avusturya-Türk Savaşı sırasında, Avusturya birlikleri kaleyi geri almayı denediler ama başarısız oldular. Viyana Askeri Konseyi, 1689'dan sonra Kanije'nin geri alınmasını görüşmeye başladı. Çok fazla asker kaybetmek istemediler ve kaleyi aç bırakmaya karar verdiler. İmparator, Ocak 1690'da General Donat John ve Trans Tuna Bölgesi Başkomutanı Ádám Batthyány'i, yaklaşık 60.000 adam ile Kanije'ye gönderdi. Kanije çevresindeki küçük tahkimatları ele geçirdiler. Ardından abluka başladı.

Ablukanın kurulmasından kısa bir süre sonra Osmanlı garnizonu açlıktan kırılmaya başladı. Kendilerine takviye sağlanması için Bosna Paşası Gazi Topal Hüseyin Paşa'ya elçi gönderdiler. Ancak Hristiyan kuvvetleri elçiyi durdurdu. Batthyany, Türklere bir mektup yazdı ve onlara teslim olmayı teklif etti.

Ancak Türkler verilen şartları kabul etmediler ve Avusturyalılara topçu ateşiyle karşılık verdiler. Ancak Türklerin durumu ümitsizdi. Kısa bir süre sonra takviye talebiyle Hüseyin isimli bir elçi gönderildi. Ancak bu elçi de Avusturyalılar tarafından yakalandı. Hüseyin'in kafası kesildi ve üzerinde dalga geçer tarzdaki şu yazı bulunan bir kazığa çakıldı:

“Sen, Kanizsa Ağası beni bu kuşatılmış kaleye yardım götürmem için göndermiştin. Bu dünyada yardım bulamayınca onu aramak için diğer dünyaya gittim.”

Kuşatma altındaki kaledeki durum giderek daha da kötüleşti. Ayrıca Hristiyan rehinelerin çoğu yiyecek kıtlığı nedeniyle serbest bırakılmıştı. Avusturyalılar bir kez daha garnizona teslim olmayı önerdiler, ancak teklif yine reddedildi ve Türkler yeni ve son bir topçu bombardımanına başladı.

Bunun üzerine Türklerin başka seçeneği kalmadı ve teslim olma şartları için görüşmeler başladı. 20 Mart'ta iki Ağa kampa gönderildi. Görüşmeler birkaç gün sürdü. Ertesi gün geride kalan 72 Hristiyan tutuklu da serbest bırakıldı. Ardından anlaşma sağlandı ve kale teslim edildi.